عدم چینخوردگی لایههای بیرونی و ماهیچهای روده باریک نشان میدهد که چینهای حلقوی فقط تا عمق لایه ماهیچهای نفوذ میکنند و لایه بیرونی صاف باقی میماند. تفاوت اساسی بین چینخوردگیهای معده و روده در ماهیت موقت و دائم بودن آنهاست: چینهای معده هنگام خالی بودن معده ظاهر میشوند و با پر شدن معده صاف میشوند، در حالی که چینهای حلقوی روده دائمی و ثابت هستند. محدود بودن ساختار چینهای معده به فقط لایه مخاطی نشان میدهد که این چینها سطحیتر و سادهتر از چینهای روده هستند و هدف آنها انعطافپذیری برای تطابق با حجم متغیر غذا است نه افزایش دائمی سطح جذب. این تفاوت ساختاری منعکسکننده تفاوت عملکردی است: معده برای ذخیره موقت و گوارش اولیه طراحی شده و نیاز به چینهای قابل تنظیم دارد، در حالی که روده باریک برای جذب حداکثری طراحی شده و نیاز به چینهای دائمی و پیچیده دارد.