این اقدام‌پژوهی با تمرکز بر بهبود تفکیک مفهوم محیط و مساحت در پایه چهارم دبستان انجام شد. مسئله اصلی این بود که گروهی از دانش‌آموزان، محیط را با مساحت یکسان می‌پنداشتند یا در کاربرد آن‌ها در حل مسئله دچار تداخل می‌شدند. این بدفهمی باعث می‌شد در فعالیت‌های مربوط به اندازه‌گیری، رسم شکل، و حل مسائل صفحه‌های مربوط به محیط و مساحت، پاسخ‌ها ناپایدار و روش‌ها نامطمئن باشد. روش اصلی مداخله آموزشی، استفاده هدفمند از خط‌کش و نخ به عنوان ابزار دیداری و لمسی برای بازنمایی مرز شکل و مقایسه آن با سطح پوشیده‌شده بود. در این رویکرد، دانش‌آموزان ابتدا با نخ دور شکل‌ها را اندازه گرفتند تا محیط را به صورت ملموس تجربه کنند، سپس با شبکه‌بندی و پوشاندن سطح به کمک واحدهای هم‌اندازه، مساحت را مشاهده و محاسبه کردند.