اقدام‌پژوهی حاضر با هدف تسهیل یادگیری مفهوم احتمال در بین دانش‌آموزان کلاس پنجم دبستان انجام شد. مسئله اصلی پژوهشگر این بود که دانش‌آموزان در درس احتمال، که یکی از درس‌های فصل هفتم کتاب ریاضی پنجم است، با دشواری‌های جدی روبه‌رو بودند؛ آن‌ها در تشخیص درجه رخ دادن پیشامدها، کار با نوار احتمال، تفکیک بازی‌های عادلانه از ناعادلانه و تفسیر نتایج آزمایش‌های تکراری ناتوانی نشان می‌دادند. بررسی‌های اولیه نشان داد که ریشه این مشکل نه در کم‌هوشی یا ضعف عمومی دانش‌آموزان، بلکه در انتزاعی بودن مفهوم احتمال، دوری آموزش از تجربه عملی، و جذاب نبودن روش‌های سنتی تدریس است. این اقدام‌پژوهی نشان داد که بازی و سرگرمی نه یک ابزار تزئینی، بلکه یک راهبرد آموزشی بنیادین برای مفاهیم انتزاعی ریاضی در دوره ابتدایی است.