درسنامه آموزشی علوم و معارف قرآنی (1) کلاس دهم معارف
درس 10: تمثیل
فصاحت «الف»
الف (صدای آ) با حروف «ص ض ط ظ غ ق ر خ» به صورت معمولی تلفظ میشود.
مانند:
- صالِح
- خاسِرینَ
- قالوا
- لَقالوا اِنَّما سُکِّرَت اَبصارُنا
- وَ ما اَنتُم لَه و بِخازِنینَ
- وَ مَن لَستُم لَهُ بِرازِقینَ
- ذٰلِکَ یَومُ التَّغابُنِ
الف با سایر حروف، مانند ـــَــ ولی به صورت کشیده تلفظ میشود. مانند:
- اَداءٌ
- تابَ
- آمَنَ
- زَوال
- حَتّیٰ اِذا ما جائوها
- یَومَئِذٍ یَصدُرُ النّاسُ اَشتاتًا
- اَلَّذینَ هُم عَن صَلاتِهِم ساهونَ
- اَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءًا فَسالَت اَودِیَةٌ بِقَدَرِها
توجه کنید که اگر علامت مد بر روی الف قرار گیرد، میبایست دو یا سه برابر بیشتر از حالت معمولی کشیده شود. مانند:
- وَ لَاالضّآلّینَ
- بَرآءَةٌ مِن اللّٰهِ وَ رَسولِهٖ
- اِلیَ الَّذینَ عاهَدتُم مِنَ المُشرِکینَ
- فَسَوفَ یَأتیهِم اَنبآء ما کانوا بِه یَستَهزِئونَ
- اِذا جآءَ نَصرُاللّٰهِ وَ الفَتحُ
فعالیت کلاسی (صفحهٔ 108 کتاب درسی)
1- با دقت در آیات سورهٔ مبارکهٔ «زلزال»، شکلهای گوناگون تلفظ شدن «الف» را در کلاس قرائت کنید.
2- حمد و سوره و اذکار نماز را بخوانید و موارد فصاحت «الف» را رعایت کنید.
زبان هدایتی قرآن (1)
«تمثیل»:
«تمثیل» به معنای تشبیه چیزی است به چیز دیگر که از یک یا چند جهت با آن اشتراک دارد. به این جهت یا جهتها در اصطلاح وجه شبه میگویند.
توجه به موضوع «تمثیل» در قرآن کریم، و تبیین ظرائف آن در سورههای مختلف، یکی از مهمترین دغدغههای مفسران قرآن و دانشمندان علوم قرآن بوده است، تا آنجا که برخی از ایشان در ضمن مبحث «زبان قرآن»، فصلی را به آن اختصاص داده یا کتابی مستقل درباره این موضوع تألیف نمودهاند.
«تمثیل»، فوائد بسیاری دارد؛ از جمله:
1- تمثیل، با بیانی ظریف، از روی معانی مخفی یک سخن پرده بر میدارد و نکات مبهم و تاریک را روشن میسازد، تا آنجا که مطالب پیچیده ذهنی، به صورت عینی و محسوس بیان شده و معانی عمیق در سطح درک و فهم مخاطب ارائه میشود.
2- انسانها از آن جهت که با امور عینی و ملموس بهتر ارتباط برقرار میکنند، از تشبیه و تمثیل نسبت به استدلالهای عقلی، استقبال بیشتری نموده و از معارف نهفته در آن بهره بیشتری میبرند. چه بسا یک تمثیل، اثری را در مخاطب برجا گذارد که استدلالهای عقلی چنین اثری را نداشته باشند.
از همینرو، ائمه در خلال آموزشها و بیان استدلالهای خود برای مخاطب، گاه از تمثیل استفاده مینمودند. به عنوان نمونه در روایتی، امام صادق (ع) شبهه فردی را در قالب تمثیلی زیبا پاسخ میدهد:
یکی از مخالفان درباره این آیه قرآن که میفرماید: «هرگاه پوست تن گناهکاران در آتش بسوزد، پوست دیگری به جای آن قرار میدهیم»، از امام صادق (ع) میپرسد: گناه پوست جدید چیست که باید سوزانده شود؟
حضرت پاسخ میدهد: این پوست همان قبلی است در حالی که غیر آن است.
وقتی امام میبیند وی پاسخ را خوب متوجه نمیشود، این مثال را برای او میزند که وقتی ظرفی گلی میشکند، سپس بر آن آب ریخته و آن را به گل تبدیل کنیم و سپس ظرف را به شکل اول بسازیم، آیا این همان ظرف قبلی نیست، در حالی که غیر آن است؟ مرد پاسخ میدهد: آری.
قرآن کریم نیز که سخن پروردگار جهان و سرشار از مطالب عمیق و دقیق برای هدایت بشر است، گاه از این روش برای بیان مفاهیم عقلی و پیچیده خود بهره برده است.
در ادامه به یکی از تمثیلات زیبای قرآن اشاره میکنیم و برخی ظرائف اشاره شده در آن را با هم میخوانیم:
مَثَل حضرت عیسی(ع):
إِنَّ مَثَلَ عِیسَیٰ عِندَ اللَّهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُن فَیَکُونُ آل عمران، آیهٔ 59
مَثَل عیسی در نزد خدا، همچون آدم است که او را از خاک آفرید، و سپس به او فرمود: «موجود باش!» او هم فوراً موجود شد. (بنابراین، ولادت عیسی بدون پدر هرگز دلیل بر خدا بودن او نیست).
از آنجا که حضرت عیسی(ع) بدون داشتن پدر متولد شده بود، عدهای از مسیحیان او را خدا یا پسر خدا میدانستند. این آیه نازل شد و جواب آنان را چنین بیان کرد: اگر حضرت عیسی بدون پدر به دنیا آمد، جای تعجب نیست و دلیل بر خدا بودن یا پسر خدا بودن نمیباشد، زیرا موضوع آفرینش حضرت آدم (ع) از این هم شگفتانگیزتر بود، چرا که او بدون پدر و مادر به دنیا آمده است. بنابراین همانگونه که مسیحیان حضرت آدم را خدا یا پسر خدا نمیدانند، درباره حضرت عیسی نیز نباید چنین تصوری داشته باشند.
این آیه با استفاده از یک تمثیل ساده استدلالی کوتاه و روشن در مقابل مسیحیان مطرح مینماید.
فعالیت کلاسی (صفحهٔ 111 کتاب درسی)
به آیه 48 از سورهٔ کهف مراجعه کنید. خداوند در این آیه، چه استدلالی را در قالب تمثیل بیان نموده است؟
تحقیق کنید (صفحهٔ 111 کتاب درسی)
به آیات زیر مراجعه کنید و وجه تمثیل در آنها را در کلاس مطرح نمایید:
سورهٔ جمعه، 5
سورهٔ بقره، 261