درسنامه آموزشی قرآن کلاس دوم

جلسه‌ی اول

جلسه‌ی دوم

جلسه‌ی سوم

جلسه‌ی چهارم

قصّه‌ی آیه‌ها: باغی میان آتش

خبر شکستن بت‌ها به گوش نمرود که فرمانروای ظالم آن زمان بود، رسید. او دستور داد حضرت ابراهیم علیه‌السّلام را بیاورند. نمرود به اطرافیان خود گفت: باید ابراهیم را از بین ببریم، وگرنه، مردم را خداپرست می‌کند و دیگر آن‌ها حرف ما را گوش نمی‌کنند.

نمرود تصمیم گرفت ابراهیم بت‌شکن را در آتش بسوزاند. او دستور داد تا هیزم زیادی جمع کنند. بعد از مدّت کوتاهی، کوه بزرگی از هیزم جمع شد، آن‌گاه هیزم‌ها را آتش زدند. هیچ‌کس نمی‌توانست به این کوه آتش نزدیک شود. به دستور نمرود، حضرت ابراهیم علیه‌السّلام را از دور به داخل این آتش پرتاب کردند. نمرود هم نگاه می‌کرد و خوش‌حال بود.

ناگهان به فرمان خداوند آتش خاموش و سرد شد. حضرت ابراهیم علیه‌السّلام احساس کرد که در میان باغی سرسبز و پر از گُل نشسته است. از جایش بلند شد و شاد و خندان از میان آتش بیرون آمد. همه‌ی مردم با تعجّب به او نگاه می‌کردند. نمرود که بیش‌تر از همه تعجّب کرده بود، آهسته با خودش گفت: به‌راستی ابراهیم، خدای بزرگ و توانایی دارد که او را نجات داد.

حضرت ابراهیم علیه‌السّلام به میان مردم رفت تا باز هم آن‌ها را به‌سوی خدای بزرگ و مهربان دعوت کند، زیرا او پیامبر و فرستاده‌ی خداوند بود.

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ

خدا را شکر می‌کنیم که این سال تحصیلی را هم با موفّقیّت گذراندیم. از آموزگار و پدر و مادر خود سپاس‌گزاریم که با مهربانی و دل‌سوزی به ما کمک کردند تا چیزهای زیادی بیاموزیم و بتوانیم قرآن، کتاب آسمانی خود را بخوانیم.

خدایا! آموزگار و پدر و مادر ما را همیشه سلامت بدار و به ما کمک کن که تا با انجام کارهای خوب، دل آن‌ها را شاد کنیم و راهی برویم که رضایت و خشنودی تو در آن است.

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ