خانه
گاما

شفق: سرخی آسمان هنگام غروب خورشید.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/07/28
تعداد بازدید87
شفق: سرخی آسمان هنگام غروب خورشید.

شفق: سرخی آسمان هنگام غروب خورشید

از پراکندگی نور در جو تا رنگ‌های سرخ و نارنجی غروب و پرسش‌های رایج دربارهٔ آن
شفق، سرخی آسمان هنگام غروب خورشید، یکی از آشناترین منظره‌هایی است که هر روز می‌توانیم ببینیم. این پدیده نتیجهٔ عبور نور خورشید از جو زمین و پراکندگی آن به دست مولکول‌های هوا است. هنگام غروب، نور خورشید مسیر طولانی‌تری را در جو طی می‌کند و رنگ‌های آبی و بنفش بیشتر پراکنده می‌شوند؛ در نتیجه رنگ‌های سرخ، نارنجی و زرد بیشتر به چشم ما می‌رسند. شناخت شفق به ما کمک می‌کند رابطهٔ نور، جو و دید انسان را بهتر بفهمیم و برخی باورهای نادرست دربارهٔ آن را کنار بگذاریم.

شفق چگونه پدید می‌آید؟

خورشید نور سفیدی به زمین می‌فرستد که در حقیقت ترکیبی از رنگ‌های مختلف است. وقتی این نور وارد جو زمین می‌شود، به مولکول‌های هوا برخورد می‌کند و به سمت‌های مختلف پراکنده می‌شود. این پدیده را پراکندگی نور می‌نامند. مقدار پراکندگی به طول موج نور بستگی دارد؛ نور آبی طول موج کوتاه‌تری دارد و بیشتر پراکنده می‌شود، در حالی که نور سرخ طول موج بلندتری دارد و کمتر پراکنده می‌شود.

هنگام ظهر، خورشید تقریباً بالای سر ماست و نور آن مسیر کوتاهی را در جو طی می‌کند. به همین دلیل نور آبی که پراکنده می‌شود، آسمان را آبی نشان می‌دهد. اما هنگام غروب، خورشید نزدیک افق است و نور آن باید مسیر بسیار طولانی‌تری را در جو بپیماید. در این مسیر طولانی، بخش زیادی از نور آبی و بنفش پراکنده می‌شود و آنچه باقی می‌ماند، رنگ‌های سرخ، نارنجی و زرد است. به این ترتیب، آسمان نزدیک افق به رنگ سرخ درمی‌آید و شفق شکل می‌گیرد.

برای درک بهتر این موضوع، می‌توانیم به نور چراغ‌قوه در هوای مه‌آلود فکر کنیم. هرچه فاصله بیشتر باشد، نور ضعیف‌تر و رنگ آن گرم‌تر به نظر می‌رسد. جو زمین نیز برای نور غروب مانند یک مسیر طولانی عمل می‌کند و رنگ نهایی را به سمت سرخ می‌برد.

چرا رنگ شفق در روزهای مختلف متفاوت است؟

رنگ شفق همیشه یکسان نیست. گاهی سرخ کم‌رنگ و گاهی نارنجی روشن یا حتی بنفش دیده می‌شود. یکی از دلیل‌های اصلی، وجود ذرات معلق در هواست. گرد و غبار، دود، بخار آب و ذرات بسیار ریز می‌توانند نور را بیشتر پراکنده کنند و رنگ شفق را تغییر دهند. برای نمونه، پس از یک روز بادی که گرد و غبار در هوا پخش شده است، غروب می‌تواند سرخ‌تر و پررنگ‌تر به نظر برسد.

عامل دیگر، ارتفاع خورشید از افق است. هرچه خورشید پایین‌تر باشد، مسیر نور طولانی‌تر می‌شود و رنگ سرخ بیشتر نمایان می‌شود. همچنین وضعیت هوا مانند ابری یا صاف بودن آسمان بر شدت و گستردگی رنگ اثر می‌گذارد. ابرها می‌توانند نور سرخ را بازتاب دهند و منظرهٔ غروب را چشمگیرتر کنند. به همین دلیل، دو غروب در دو روز مختلف می‌توانند کاملاً متفاوت به نظر برسند.

عامل اثر بر رنگ شفق
ارتفاع خورشید از افق هرچه پایین‌تر، مسیر نور طولانی‌تر و رنگ سرخ‌تر
گرد و غبار و ذرات معلق پراکندگی بیشتر و تغییر شدت رنگ
بخار آب و رطوبت هوا می‌تواند رنگ را نرم‌تر یا پررنگ‌تر کند
وجود ابر بازتاب نور سرخ و گسترده‌تر شدن رنگ

پرسش‌ها و باورهای رایج دربارهٔ شفق

آیا شفق فقط هنگام غروب دیده می‌شود؟

نه، پدیدهٔ مشابهی هنگام سپیده‌دم نیز رخ می‌دهد. در آن زمان هم نور خورشید مسیر طولانی‌تری را در جو طی می‌کند و رنگ‌های گرم دیده می‌شوند. تفاوت اصلی در جهت و شرایط نور است، نه در اصل پراکندگی.

آیا رنگ سرخ شفق به دلیل گرمای خورشید است؟

این یک برداشت نادرست رایج است. گرمای خورشید نقش مستقیمی در رنگ شفق ندارد. رنگ سرخ نتیجهٔ پراکندگی نور و طولانی‌تر شدن مسیر آن در جو است.

چرا آسمان نزدیک افق سرخ‌تر از بالای سر است؟

زیرا نور نزدیک افق مسیر طولانی‌تری را در جو طی می‌کند و نور آبی آن بیشتر پراکنده می‌شود. در نتیجه، رنگ‌های سرخ و نارنجی بیشتر به چشم می‌رسند.

آیا شفق در همهٔ نقاط زمین یکسان دیده می‌شود؟

خیر، شرایط جو مانند رطوبت، گرد و غبار و ارتفاع از سطح دریا در هر منطقه متفاوت است. به همین دلیل، شدت و رنگ شفق در مکان‌های مختلف تفاوت دارد.

شفق نشان می‌دهد که نور سفید خورشید در واقع ترکیبی از رنگ‌های گوناگون است و جو زمین با پراکندگی خود، این رنگ‌ها را برای ما آشکار می‌کند. با فهم این پدیده، هم منظرهٔ غروب را بهتر درک می‌کنیم و هم می‌توانیم باورهای نادرست دربارهٔ آن را کنار بگذاریم. مشاهدهٔ دقیق رنگ‌ها در غروب‌های مختلف می‌تواند یک تمرین ساده و آموزنده برای پی بردن به رابطهٔ نور، جو و دید انسان باشد.
محراب: جایگاه مقدس در مسجد که امام جماعت در آن به نماز می‌ایستد؛ در لغت، محل جنگ و مبارزه نیز معنا شده است.
کپسول آموزشی

محراب: جایگاه مقدس در مسجد که امام جماعت در آن به نماز می‌ایستد؛ در لغت، محل جنگ و مبارزه نیز معنا شده است.

گزاردن: به‌جا آوردن و اقامه کردن.
کپسول آموزشی

گزاردن: به‌جا آوردن و اقامه کردن.

سرخگون: به‌رنگ سرخ.
کپسول آموزشی

سرخگون: به‌رنگ سرخ.

خون‌بها: بهای تعیین‌شده در برابر خون یا جان فرد کشته‌شده؛ در کاربرد ادبی، ارزش و بهای شهادت نیز می‌تواند مراد باشد.
کپسول آموزشی

خون‌بها: بهای تعیین‌شده در برابر خون یا جان فرد کشته‌شده؛ در کاربرد ادبی، ارزش و بهای شهادت نیز می‌تواند مراد باشد.

غرّش: فریاد بلند یا صدای سهمگین جانوران درنده.
کپسول آموزشی

غرّش: فریاد بلند یا صدای سهمگین جانوران درنده.

عوعو: صدای سگ.
کپسول آموزشی

عوعو: صدای سگ.

چراغدان: جایگاه چراغ.
کپسول آموزشی

چراغدان: جایگاه چراغ.

کاروانسرا: محل اقامت کوتاه‌مدت مسافران.
کپسول آموزشی

کاروانسرا: محل اقامت کوتاه‌مدت مسافران.

مُفتخر: سربلند و صاحب افتخار.
کپسول آموزشی

مُفتخر: سربلند و صاحب افتخار.

قافیه و ردیف: قافیه واژه یا بخش پایانی مصراع‌هاست که پیش از ردیف از نظر آوا و حروف پایانی هماهنگ است؛ ردیف واژه یا مجموعهٔ واژه‌های یکسانی است که پس از قافیه تکرار می‌شود
کپسول آموزشی

قافیه و ردیف: قافیه واژه یا بخش پایانی مصراع‌هاست که پیش از ردیف از نظر آوا و حروف پایانی هماهنگ است؛ ردیف واژه یا مجموعهٔ واژه‌های یکسانی است که پس از قافیه تکرار می‌شود

استعاره: تشبیهی که در آن یکی از دو طرف تشبیه حذف می‌شود و طرف دیگر به جای آن به کار می‌رود.
کپسول آموزشی

استعاره: تشبیهی که در آن یکی از دو طرف تشبیه حذف می‌شود و طرف دیگر به جای آن به کار می‌رود.

مشبّه: چیزی که در تشبیه به چیز دیگری مانند می‌شود.
کپسول آموزشی

مشبّه: چیزی که در تشبیه به چیز دیگری مانند می‌شود.