خانه
گاما

نهاد: جزئی از جمله که دربارهٔ آن خبری داده می‌شود یا کاری به آن نسبت داده می‌شود.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/07/15
تعداد بازدید176
نهاد: جزئی از جمله که دربارهٔ آن خبری داده می‌شود یا کاری به آن نسبت داده می‌شود.

نهاد؛ ستون خبری جمله

شناخت نهاد، انواع آن و تفاوت آن با مفعول در جمله‌های فارسی
نهاد یکی از ارکان اصلی جمله در زبان فارسی است؛ بخشی که دربارهٔ آن خبر می‌دهیم یا کاری را به آن نسبت می‌دهیم. بدون نهاد، بسیاری از جمله‌ها ناقص می‌مانند و پیام جمله روشن نمی‌شود. شناخت نهاد به ما کمک می‌کند جمله‌ها را درست بسازیم، جای اجزای جمله را بشناسیم و در خواندن و نوشتن، مقصود گوینده یا نویسنده را دقیق‌تر دریابیم. در این مقاله، نخست نهاد را تعریف می‌کنیم، سپس انواع آن را بررسی می‌کنیم و در پایان به پرسش‌های رایج دربارهٔ آن پاسخ می‌دهیم.

نهاد چیست و چگونه آن را پیدا کنیم؟

نهاد جزئی از جمله است که دربارهٔ آن خبری داده می‌شود یا کاری به آن نسبت داده می‌شود. برای پیدا کردن نهاد، معمولاً از خود می‌پرسیم «چه کسی؟» یا «چه چیزی؟» انجام‌دهندهٔ کار است. مثلاً در جملهٔ «دانش‌آموزان در حیاط مدرسه بازی می‌کنند»، واژهٔ «دانش‌آموزان» نهاد است؛ زیرا دربارهٔ آن‌ها خبر داده شده و کار «بازی کردن» به آن‌ها نسبت داده شده است.

نهاد معمولاً پیش از فعل می‌آید، اما همیشه این‌گونه نیست. در برخی جمله‌ها نهاد بعد از فعل یا حتی حذف می‌شود. مثلاً در جملهٔ «کتاب را روی میز گذاشتم»، نهاد «من» است که حذف شده، اما از شناسهٔ «ـم» در فعل «گذاشتم» می‌توان آن را شناخت. به چنین نهادی، نهاد پنهان می‌گویند.

نهاد می‌تواند یک واژه باشد، مانند «علی»، یا یک گروه واژه، مانند «دانش‌آموزان کلاس دهم». همچنین می‌تواند مصدر باشد، مانند «دویدن برای سلامتی مفید است» که در آن «دویدن» نهاد جمله است.

انواع نهاد و تفاوت آن با مفعول

نهاد در جمله‌های فارسی به دو صورت آشکار و پنهان ظاهر می‌شود. نهاد آشکار همان است که در جمله می‌آید و می‌توان آن را دید، مانند «باران» در جملهٔ «باران می‌بارد». نهاد پنهان در جمله ذکر نمی‌شود، اما از روی فعل یا شناسهٔ آن قابل تشخیص است، مانند «ما» در جملهٔ «به مدرسه رفتیم».

بسیاری از دانش‌آموزان نهاد را با مفعول اشتباه می‌گیرند. مفعول جزئی از جمله است که کار بر روی آن انجام می‌شود و معمولاً با «را» می‌آید. برای نمونه، در جملهٔ «مریم نامه را نوشت»، «مریم» نهاد است، زیرا نویسندهٔ نامه است و «نامه» مفعول است، زیرا نوشتن بر روی آن انجام شده است. برای تشخیص نهاد، همیشه از فعل بپرسیم «چه کسی؟» یا «چه چیزی؟» و برای تشخیص مفعول بپرسیم «چه چیزی را؟» یا «چه کسی را؟».

ویژگی نهاد مفعول
پرسش تشخیص چه کسی؟ چه چیزی؟ چه چیزی را؟ چه کسی را؟
نقش در جمله انجام‌دهندهٔ کار یا دارندهٔ حالت پذیرندهٔ کار
نشانهٔ رایج معمولاً بدون «را» غالباً با «را»
مثال سارا غذا پخت. سارا غذا را پخت.

پرسش‌ها و اشتباهات رایج دربارهٔ نهاد

پرسش نخست: آیا نهاد همیشه در آغاز جمله می‌آید؟

پاسخ: نه. نهاد معمولاً در آغاز جمله می‌آید، اما همیشه این‌گونه نیست. در جمله‌هایی مانند «دیروز به مدرسه رفتم»، واژهٔ «دیروز» قید زمان است و نهاد «من» به‌صورت پنهان در فعل «رفتم» قرار دارد. همچنین در جمله‌های پرسشی، ممکن است نهاد بعد از فعل بیاید، مانند «کتاب را چه کسی برداشت؟» که در آن «چه کسی» نهاد است و بعد از مفعول آمده است.

پرسش دوم: آیا هر جمله‌ای حتماً نهاد دارد؟

پاسخ: در زبان فارسی، نهاد می‌تواند پنهان باشد، اما جمله بدون نهاد معنا ندارد. حتی در جمله‌های تک‌واژه‌ای مانند «برو!»، نهاد «تو» پنهان است و از فعل فهمیده می‌شود. پس می‌توان گفت هر جمله‌ای نهاد دارد، اما این نهاد همیشه آشکار نیست.

پرسش سوم: چرا گاهی نهاد را با مسند اشتباه می‌گیریم؟

پاسخ: در جمله‌های اسنادی، مانند «هوا سرد است»، «هوا» نهاد است و «سرد» مسند. مسند صفتی است که به نهاد نسبت داده می‌شود و آن را توصیف می‌کند. اشتباه رایج این است که دانش‌آموزان «سرد» را نهاد می‌پندارند، در حالی که «سرد» تنها حالت هوا را نشان می‌دهد و نهاد همان «هوا» است.

پرسش چهارم: آیا نهاد می‌تواند بیش از یک واژه باشد؟

پاسخ: بله. نهاد می‌تواند یک گروه اسمی باشد، مانند «دانش‌آموزان کلاس دوازدهم» در جملهٔ «دانش‌آموزان کلاس دوازدهم در آزمون شرکت کردند». در این جمله، همهٔ گروه «دانش‌آموزان کلاس دوازدهم» نهاد است، نه فقط واژهٔ «دانش‌آموزان».

نهاد، ستون خبری جمله است؛ بخشی که دربارهٔ آن سخن می‌گوییم و کار یا حالت را به آن نسبت می‌دهیم. شناخت نهاد به ما کمک می‌کند جمله‌ها را دقیق‌تر بسازیم و مقصود گوینده را بهتر بفهمیم. نهاد می‌تواند آشکار یا پنهان باشد، یک واژه یا گروهی از واژه‌ها، و گاه با مفعول یا مسند اشتباه گرفته می‌شود. با تمرین و توجه به پرسش‌های «چه کسی؟» و «چه چیزی؟»، می‌توان نهاد را به‌راحتی در جمله‌های گوناگون پیدا کرد و از اشتباه‌های رایج در تحلیل جمله پرهیز کرد.
مسند: جزئی از جملهٔ اسنادی که حالت، ویژگی یا هویت نهاد را بیان می‌کند.
کپسول آموزشی

مسند: جزئی از جملهٔ اسنادی که حالت، ویژگی یا هویت نهاد را بیان می‌کند.

فعل اسنادی: فعلی که نهاد را به مسند نسبت می‌دهد و معمولاً مفهوم بودن، شدن یا گشتن را می‌رساند.
کپسول آموزشی

فعل اسنادی: فعلی که نهاد را به مسند نسبت می‌دهد و معمولاً مفهوم بودن، شدن یا گشتن را می‌رساند.

قید: واژه یا گروهی از واژه‌ها که چگونگی، زمان، مکان، مقدار یا حالت انجام فعل را بیان می‌کند.
کپسول آموزشی

قید: واژه یا گروهی از واژه‌ها که چگونگی، زمان، مکان، مقدار یا حالت انجام فعل را بیان می‌کند.

متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.
کپسول آموزشی

متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.

مفعول: واژه یا گروهی از واژه‌ها که انجام فعل بر آن واقع می‌شود و معمولاً با نشانهٔ «را» همراه است.
کپسول آموزشی

مفعول: واژه یا گروهی از واژه‌ها که انجام فعل بر آن واقع می‌شود و معمولاً با نشانهٔ «را» همراه است.

مضاف‌الیه: واژه‌ای که پس از اسم دیگری می‌آید و به‌وسیلهٔ کسرهٔ اضافه به آن وابسته می‌شود.
کپسول آموزشی

مضاف‌الیه: واژه‌ای که پس از اسم دیگری می‌آید و به‌وسیلهٔ کسرهٔ اضافه به آن وابسته می‌شود.

پیرایهٔ خرد: تعبیر استعاری به معنای زیور و مایهٔ ارزش عقل و خرد؛ تعبیر استعاری برای خرد و دانشی که مایهٔ ارزش و آراستگی انسان است.
کپسول آموزشی

پیرایهٔ خرد: تعبیر استعاری به معنای زیور و مایهٔ ارزش عقل و خرد؛ تعبیر استعاری برای خرد و دانشی که مایهٔ ارزش و آراستگی انسان است.

ذخیرت تجربت: تعبیر استعاری برای مجموعهٔ تجربه‌های اندوخته‌شده.
کپسول آموزشی

ذخیرت تجربت: تعبیر استعاری برای مجموعهٔ تجربه‌های اندوخته‌شده.

حازم: محتاط و دوراندیش.
کپسول آموزشی

حازم: محتاط و دوراندیش.

کلیله و دمنه: کتابی از حکایت‌های تمثیلی و اخلاقی که ترجمهٔ فارسی مشهور آن به قلم نصرالله منشی است.
کپسول آموزشی

کلیله و دمنه: کتابی از حکایت‌های تمثیلی و اخلاقی که ترجمهٔ فارسی مشهور آن به قلم نصرالله منشی است.

نصرالله منشی: مترجم و نویسندهٔ فارسی‌زبان سدهٔ ششم هجری و مترجم مشهور «کلیله و دمنه».
کپسول آموزشی

نصرالله منشی: مترجم و نویسندهٔ فارسی‌زبان سدهٔ ششم هجری و مترجم مشهور «کلیله و دمنه».

نیما یوشیج: شاعر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی؛ نام اصلی او علی اسفندیاری است.
کپسول آموزشی

نیما یوشیج: شاعر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی؛ نام اصلی او علی اسفندیاری است.