درسنامه آموزشی طراحی و سیم کشی برق ساختمانهای مسکونی کلاس دهم الکتروتکنیک
پودمان 5: تعمیر و نگهداری تأسیسات الکتریکی
واحد یادگیری 7: تعمیر و نگهداری تأسیسات الکتریکی
آیا میدانید
- چرا قفل زدن و برچسب زدن در تعمیرات سیمکشی برق اهمیت دارد؟
- تابلو فیوز مینیاتوری جدید چگونه جایگزین تابلوی قبلی میشود؟
- جایگزین قطعات الکتریکی نظیر کلید، پریز و روشنایی تابع چگونه است؟
- چگونه قبل از برقدار کردن یک مدار میتوان از صحت آن اطمینان حاصل کرد؟
- چگونه میتوان یک مدار الکتریکی را توسعه داد؟
هدف از این واحد یادگیری این است که هنرجویان بتوانند فعالیتهای تعمیراتی، اصلاح مدارات و توسعه آنها را انجام دهند. به عنوان مثال اضافهکردن یک پریز یا روشنایی به مدار الکتریکی برق ساختمان از این نوع تعمیرات است. همچنین جداسازی ایمن هنگام تعمیرات را فرا گیرند.
استاندارد عملکرد
پس از اتمام این واحد یادگیری هنرجویان قادر خواهند بود با انجام تعدادی کار مستقل، عیوب احتمالی یا توسعه مدارهای الکتریکی را در یک واحد مسکونی انجام دهند و تستهای مرتبط با این نوع فعالیت را انجام دهند. ایمنی شامل قفل و برچسب زدن اهمیت بسیار زیادی در این واحد یادگیری دارد.
تعمیر و نگهداری تأسیسات الکتریکی
تعمیر و نگهداری تأسیسات الکتریکی، به مجموعه فعالیتهایی گفته میشود که مربوط به عیبیابی و تعمیر قطعات و بهبود عملکرد آنها در تأسیسات برقی است. هدف نگهداری، جلوگیری از برقگرفتگی و آتشسوزی ناشی از تأسیسات الکتریکی است. مطالب این فصل فقط تأسیسات الکتریکی نصب شده که جزء ثابتی از ساختمان است را در بر میگیرد و شامل لوازم برقی خانگی مانند یخچال و تلویزیون و... نمیشود. در شکل 1 ایراد نصب مربوط به تراز نبودن قوطیهای کلید و پریز است.
تعمیر ممکن است، قبل از تحویل ساختمان جدید اتفاق بیفتد زیرا بعضی مواقع ناظرین برق ساختمان، ایراداتی از نحوه برقکاری ساختمان میگیرند و این اشکالات تعمیرات جزیی را در بر خواهد داشت. برخی از این اشکالات نصبی است یعنی یک قطعه در محل مناسب نصب نشده و باید منتقل یا حذف شود و یا مربوط به نحوه سیمکشی است یعنی مداری کار خود را صحیح انجام نمیدهد (شکل 2).
نگهداری همیشه بعد از اتمام کار و با بهرهبرداری از تأسیسات الکتریکی آغاز میشود. در زمان نگهداری، تعمیر، جایگزینی و حتی ممکن است تغییر کاربری قطعات و مدارها نیز صورت گیرد. در این میان برخی موارد خردهکاری محسوب میشود مثل: 1- افزودن یک پریز در یک اتاق 2- جایگزینی یک لوستر با چراغ معمولی 3- تعمیر قاب جداشده پریز از دیوار و (شکل 3).
تعمیرات الکتریکی
تعمیرات الکتریکی شامل کارهای خرد (Minor Works) و اعلانی (Notifiable works) است.
الف) خردهکاریها: خردهکاریهای الکتریکی، تعمیرات الکتریکی جزء در ساختمان را در بر میگیرد.
چند نمونه خردهکاری الکتریکی:
- تغییر ساختار مدار موجود (بدون تغییر در وسایل حفاظتی)
- افزودن قطعه الکتریکی به ساختار مدار موجود (مثل افزودن یک پریز)
- افزودن یک نقطه روشنایی جدید به یک مدار موجود
- جایگزینی سیم یا کابل یک مدار آسیب دیده
ب) کارهای اعلانی:
کارهای اعلانی به فعالیتهای الکتریکی گفته میشود که انجام آنها نیاز به مجوز داشته باشد.
چند نمونه کار اعلانی:
- سیمکشی برای ایجاد یک مدار (فیدر) جدید
- سیمکشی مجدد یک خانه
- جایگزینی یک تابلو فیوز مینیاتوری
فعالیت کار عملی (صفحه 187 کتاب درسی)
برای اولین کار عملی، ابتدا جزییات مربوط به کارعملی مورد نظر گفته شده و بعد از آن کار عملی شروع میشود و بقیه کارها مستقیماً مراحل کار گفته میشود. کارهای عملی در اینجا نیز به دو دسته خرده کاری و اعلانی تقسیم میشود.
الف) کارهای عملی خردهکاری شامل: 1- افزودن پریز به یک مدار 2- افزودن یک نقطه روشنایی به یک مدار 3- پس کش کردن سیم قبلی و افزودن سیم
ب) افزودن پریز به یک مدار: ابتدا مراحل کار تشریح شده و در ادامه کارعملی تعریف میشود.
1- محل نصب قوطی را مشخص کرده و گردبُر متناسب با اندازه قوطی را بر سر دریل بسته، محل قوطی را به اندازه عمق قوطی سوراخکاری کنید (شکل 5).
2- توسط قلم یا اسکنه به مرکز سوراخ جای قوطی ضربه بزنید و مصالح خرد شده را بیرون بریزید (شکل 6).
3- پس از تمیز کاری داخل کار، قوطی باید مطابق شکل و به صورت مناسب، در محل جای گیرد (شکل 7).
4- قوطی را برداشته و شیاری نیز در زیر محل ایجاد کنید. (به دلیل کمی طول شیار این کار میتوانید با قلم و چکش نیز انجام دهید.) (شکل 8)
5- محل ورود لوله یا سیم به قوطی را به کمک تیغ موکت بری و فشار دست از قوطی جدا کنید (شکل 9).
6- با یک برس مویی خیس محل نصب قوطی را مرطوب نمایید (شکل 10).
7- با استفاده از کاردک سر باریک، با مقدار کمی گچ آماده شده دیوارههای داخل مرطوب شده محل نصب قوطی را آغشته کنید (شکل 11).
8- قوطی را در محل خود قرار داده آن را به داخل فشار دهید تا گچهای اضافی بیرون زده شود. مسیر ورود لوله و سیم به قوطی، به سمت پایین باشد (شکل 12).
9- لبه قوطی باید با سطح دیوار هم سطح شود سعی کنید باز با کاردک گچ را وارد فضای بین قوطی و دیوار کنید (شکل 13).
10- با کمچه سر گرد، گچ اضافی را از قوطی بردارید (شکل 14).
11- توسط یک کاردک سر پهن گچ اضافی دور قوطی را با ظرافت بتراشید (شکل 15).
12- اکنون این قوطی محکم نصب و پرداختکاری (برداشتن زایدههای گچ اطراف قوطی) شده است (شکل 16).
فعالیت کار عملی (صفحه 190 کتاب درسی)
افزودن یک پریز به مدار (فیدر) موجود در سیمکشی واحد
مرحله اول: اندازهگیری و کندن دیوار:
1- دور قوطی و شیار مربوط به لوله را علامتگذاری کنید (شکل 17).
2- گرد بر را به سر دریل ببندید و محل علامتگذاری شده قوطی را به عمق مناسب سوراخکاری کنید (شکل 18).
3- در محل علامتگذاری شده شیار، دو خط به عمق مناسب توسط فرز دیوار کردن ایجاد نمایید (شکل 19).
4- با استفاده از قلم و چکش داخل شیار را خالی کنید (شکل 20).
مرحله دوم: نصب قوطی و لوله
1 پولک دایرهای شکل مسیر ورود لوله و سیم به قوطی جدا کنید (شکل 21).
2- قوطی و لوله به همراه سیم را در محلهای خود قرار دهید و آنها را در محل خود محکم کنید (شکل 22).
3- با استفاده از گچ آماده شده، قوطی و لوله را گچکاری کنید (شکل 23).
4- مطابق مراحل گفته شده شیار لوله و دور قوطی را پرداختکاری کنید (شکل 24).
مرحله سوم: سیمکشی و نصب پریز
1- سیمهای مربوط به پریز را به ترمینالهای مربوط اتصال دهید (شکل 25). (اگر سیمهای استفاده شده افشان باشد استفاده از سر سیم یا قلع اندود ضروری است).
2- پریز را در داخل قوطی قرار دهید و پس از بررسی تراز بودن پیچهای آن را محکم کنید (شکل 26).
3- با توجه به نوع پریز، قاب و رویۀ آن را نصب کرده و پیچهای آن را ببندید (شکل 27).
در موردکار عملی اخیر (افزودن پریز)، فرض بر این بوده است که برقرسانی از پریز انتهایی یک مدار و از طریق داکت قرنیزی بین دو پریز صورت گرفته است و تعداد پریزهای آن مدار از حد مجاز بیشتر نشده است.
البته در کارهای دیگرِ افزودن پریز برق پریز میتواند از یک پریز مجاور و یا زیرین آن باشد.
توجه داشته باشید در آزمونهایی که در انتهای پودمان برای ارزشیابی کار عملی آمده است، بیشترین تأکید بر محصول کار به لحاظ محکم بودن، تراز بودن، عدم ایجاد شکستگی قطعات هنگام نصب و برقدار بودن پریز است.
فعالیت کار عملی (صفحه 193 کتاب درسی)
افزودن یک نقطه روشنایی به مدار موجود در سیمکشی واحد (سقف بدون گچبری و آویز)
مرحله اول: اندازهگیری و کندن دیوار
1- محل نصب قوطی کلید و شیار مربوط به لوله تا چراغ سقفی را علامتگذاری کنید. برای چراغ سقفی هم قوطی در نظر بگیرید (شکل 28).
2- توسط گردبُر، محل نصب قوطی کلید و قوطی چراغ علامتگذاری شده را به عمق مناسب سوراخکاری کنید (شکل 29)
3- توسط چکش و قلم (سر پهن)، شیاری به عمق مناسب محل (متناسب با قطر لوله) علامتگذاری شده ایجاد نمایید (شکل 30).
4- به کمک چکش و چند میخ، لوله را نصب موقت نموده و مطابق مراحل قبل، مراحل لازم قبل از نصب قوطی را دنبال کنید (شکل 31).
مرحله دوم: نصب قوطی و لوله
1- پولک دایرهای شکل مسیر ورود لوله و سیم به قوطی کلید و قوطی روشنایی (شکل 33).
2- قوطیها و لوله به همراه سیم را در محلهای خود قرار دهید و آنها را محکم کنید (شکل 34).
3- مطابق مراحل قبل، قوطیها و لوله را گچکاری کنید (شکل 35).
4- در این مرحله شیار لوله و دور قوطی را پرداختکاری و زایدههای گچ را تمیز کنید (شکل 36).
مرحله سوم: سیم کشی و نصب کلید
1- سیمهای مربوط به کلید را به ترمینالهای مربوط اتصال دهید و سیمها را از آویز رد کنید.
2- آویز را در داخل قوطی جا بزنید و پیچهای گوشوارههای آن را محکم کرده و روکش سیمها را بردارید (شکل 37).
3- ترمینال بلوکی مناسب جهت اتصال به سیمهای چراغ روشنایی استفاده کنید (شکل 38).
4- سیمکشی کلید را انجام داده با توجه به نوع کلید، قاب و رویۀ آن را در جای خود نصب و پیچ آن را محکم کنید (شکل 39).
فعالیت (صفحه 197 کتاب درسی)
در این کار عملی از آویزی که به قوطی محکم میشود استفاده شده است. شما میتوانید به جای آن از رول بولت جهت نصب روشنایی به سقف استفاده کنید. (مطابق شکل 40)
در مورد افزودن یک نقطه روشنایی به سقف، فرض بر این بوده که برقرسانی از انتهایی مدار روشنایی صورت گرفته است و تعداد نقاط روشنایی از حد مجاز بیشتر نشده است. ممکن است این مدار در قالب یک کلید به همراه چراغ دیواری (بهجای سقفی) در ارتفاع دو متراز کف تعریف شود که از کار بالا سادهتر خواهد بود.
در مورد ارزشیابی این کار عملی، بیشترین تأکید بر محصول کار به لحاظ محکم بودن، تراز بودن، عدم ایجاد شکستگی قطعات هنگام نصب و روشن شدن لامپ روشنایی است.
فعالیت کار عملی (صفحه 198 کتاب درسی)
پس کش کردن سیم قبلی و افزودن سیم (اضافه کردن سیم سوم)
سیمکشی مجدد ساختمان یا بخشی از آن، ممکن است در اثر اتصال کوتاه و آسیب دیدگی سیمکشیها اتفاق بیفتد. البته این اتفاق چندان شایع نیست. در بعضی از ساختمانهای قدیمی فاقد سیم ارت با قرار دادن کلید محافظ جان، سعی کردهاند از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کنند اما باید توجه داشت که استفاده از کلیدهای محافظ جان در واقع یک حفاظت تکمیلی در کنار سیستم زمین است و بدون حضور سیستم زمین (ارت) استفاده از این محافظها چندان کارساز نیست! بنابراین در سیستم برقرسانی این ساختمانها باید سیم سومی افزوده شود تا این مشکل حل شود. مراحل این کار را میتوان به قسمتهای زیر تقسیم کرد:
1- پس کش کردن و افزودن سیم سوم
2- احداث الکترود زمین (این قسمت در انتهای فصل قبل آمده) البته استفاده از الکترود میلهای در باغچه میتواند گزینه خوبی باشد. باید توجه داشت در رساندن سیم سوم تا تابلو فیوز به زیبایی محیط اطراف توجه داشته باشید البته در این بین ممکن است کندن و پرداختکارهایی اتفاق بیفتد و یا آنکه بخشی از این سیمکشی روکار صورت گیرد.
باید توجه داشت در برخی از ساختمانهای قدیمی جنس لولههای آب فلزی بوده از اتصال آنها به الکترود و سیم زمین نباید غافل بود این همبندی کمک زیادی به هم پتانسیل کردن و بهبود سیستم زمین خواهد کرد.
3- جایگزینی تابلو فیوز و بهروزرسانی مدل قدیمی آن با توجه به تکراری بودن موارد 2 و 3 تمرکز بر آموزش افزودن سیم یعنی مورد 1 قرار داده میشود. در ابتدا باید به این نکته اشاره کرد که فنرزدن در کنار سیمهای موجود برای افزودن سیم سوم کار کاملاً اشتباهی است چون باعث زخمی شدن عایق سیمهای موجود در لوله میشود در ادامه، مراحل پس کش کردن برای افزودن سیم سوم را یاد خواهید گرفت که در قالب کار عملی آمده است.
|
|
1- ابتدا مدار را بیبرق کرده و جداسازی ایمن را انجام هر دو سیم دهید، سپس از یک طرف مثلاً طرف (A) متصل به مثلاً پریز را جدا کنید.
2- در ادامه حدود 6 سانتیمتر از روکش سر سیمها را برداشته و دو سیم را به انتهای فنر سیمکشی ببندید.
|
|
3- محل دو سیم را با نوار چسب بپوشانید سیمها را به کمی مایع ظرفشویی آغشته کنید. اکنون از سمت دیگر لوله (B)، ته سیمها را از داخل لوله بکشید.
4- به کمک شخص دیگری سر سیمها، سمت (A) و بعد فنر به داخل لوله هدایت شود و با اعمال نیرو به حرکت سیم در لوله کمک شود.
|
|
5- زمانی که فنر از سمت دیگر (B) بیرون آمد سیم سوم را در کنار دو سیم دیگر به انتهای فنر ببندید و نوار چسب بزنید.
6- در این مرحله از همکار خود کمک بگیرید تا در سمت (A) فنر را به سمت خود بکشد. با این کار سه سیم هم زمان وارد لوله میشود در نهایت سرسیمها در سمت (A) ظاهر میشود.
فعالیت کار عملی (صفحه 200 کتاب درسی)
تعویض تابلو فیوز قدیمی با تابلو فیوز جدید
مرحله اول: سیمکشی
1- مطابق آنچه قبلاً در مونتاژکاری تابلو گفته شد قطعات را جا بزنید و سیمکشی نول اصلی را انجام دهید (شکل 48).
2- شینه فاز مینیاتوری و سیمکشی فاز خروجی از کلید اصلی به کلیدهای محافظ جان را انجام دهید (شکل 49).
3- سیمکشیهای فاز و نول و ارت را برای هر مدار به ترمینالهای مرتبط در تابلو متصل کنید.
4- برای هر مدار برچسب زده و مشخص کنید این مدار کدام بخش مدار یا مصرف کننده را تغذیه خواهد کرد (شکل 50).
کار تعمیری بالا از نوع اعلانی است، زیرا در جایگزینی یک تابلو فیوز جدید باید به اندازه فیوزها، مقطع سیم مربوط به هر مدار پریز و روشنایی دقت نمود. همچنین برای بررسی اینکه هرمدارتحت پوشش حفاظت کدام RCBO یا RCD است نیز دقت باید کرد. ضمنا پس از انجام کار باید تابلو و قطعات و مدارات آن تحت آزمونهای عایقی عملکرد کلید محافظ جان و... نیز قرار گیرد. در ادامه پودمان به این موارد پرداخته خواهد شد. برای ارزشیابی جایگزینی یک تابلوی فیوز جدید، بیشترین تأکید بر محصول کار به لحاظ محکم بودن، تراز بودن، عدم ایجاد شکستگی قطعات هنگام نصب و برق دار بودن کلیه مدارهای تابلو است.
جداسازی ایمن
آزمونی تحت عنوان «جداسازی ایمن» وجود دارد، که از اهمیت زیادی در تعمیرات و نگهداری برخوردار است. در جداسازی ایمن باید تمام جنبههای ایمنی رعایت شود. وقتی کلید اصلی قطع شود، ظاهراً جداسازی، اتفاق افتاده است اما برای آنکه جداسازی برق ایمن باشد باید موارد زیر رعایت شود زمانی که جداسازی انجام شده است کسی نمیتواند به اشتباه مجدداً کلیدها را وصل کند. چون با جداسازی ظاهرا دیگر ولتاژی برای نشان دادن نیست، بین همه خروجیهای فاز تابلو و نول یا ارت آن بدون ولتاژ شده است. با توجه به این موارد، مراحل جداسازی ایمن، در ادامه ارائه میشود.
مراحلِ جداسازی ایمن، جهت هر نوع تعمیر و آزمون بدون برق
1- برای انجام این کار باید تمام وسایل زیر را از قبل آماده کرده باشید.
- قفل مینیاتوری (در انواع برنجی - پیندار و یونیورسال موجود است)
- قفل و کلید معمولی
- برچسب
- بست کمربندی
- خودکار
- نشانگر ولتاژ
- واحد اثبات ولتاژ (شکل 51).
2- مطمئن شوید که نشانگر ولتاژتان کار میکند این کار را میتوانید با واحد اثبات و یا برق شهر انجام دهید فقط توجه داشته باشید اگر نشانگر ولتاژ شما یک لامپ تست و یا یک وسیله استاندارد نیست با وصل آن بین هادی فاز و سیم زمین کلید محافظ جان عمل خواهد کرد. برای همین واحد اثبات ولتاژ بر روشهای دیگر اولویت دارد (شکل 52).
3- حال کلید اصلی و تمام فیوزهای مینیاتوری را در حالت قطع قرار دهید و کلید اصلی را قفل زده و با یک بست کمربندی برچسب نشان داده شده در بالا را به قفل وصل کنید و البته نوشتههای لازم روی آن را هم پر کنید (شکل 53).
4- توسط نشانگر ولتاژ بین نول و تمام فازهای خروجی و یک بار هم بین فاز و ارت و بار دیگر هم بین نول و ارت در تمام موارد ولتاژی نباید نشان داده شود.
5- مجددا نشانگر را به واحد اثبات ولتاژ یا منبع دیگری اتصال دهید و از سالم بودن آن مطمئن شوید.
تحقیق کنید (صفحه 203 کتاب درسی)
با مراجعه به بخش آمار تارنمای سازمان نظام پزشکی قانونی کشور، مشاهده میکنید که این سازمان آمار تلفات ناشی از برقگرفتگی را در شش ماهه هر سال به تفکیک استان و جنسیت مرد و زن اعلام میکند. آیا وضعیت برقگرفتگی در کشور در سالهای اخیر با گذشت زمان کمتر شده است؟ دلایل مختلف آمار موجود در مردان و زنان را تحلیل و بررسی کنید.