درسنامه آموزشی عربی (1) کلاس دهم هنرستان‌های فنی و کاردانش

أَجِب عَنِ الْأَسئِلَةِ الْآتیَةِ.

1- لِماذا شَعَرَ ناصِرٌ بِالتَّعَبِ؟
چرا ناصر احساس خستگی کرد؟
الف) لِأَنَّهُ کان کَسولاً. / ب) لِأَنَّهُ خَسِرَ مالَهُ. / ج) لِأَنَّهُ عَمِلَ کَثیراً.
چون او تنبل بود. / چون پولش را از دست داده بود. / چون زیاد کار کرده بود.

2- مَن هُوَ سائِقُ سَیّارَةِ أُجرةٍ؟
چه کسی رانندهٔ تاکسی است؟
الف) صادِق / ب) ناصِر / ج) اَلْمُسافِرونَ
صادِق / ناصر / مسافران

3- ماذا یَعمَلُ ناصِرٌ؟
شغل ناصر چیست؟
الف) هُوَ سائِقٌ. / ب) هُوَ مُوَظَّفٌ. / ج) هُوَ کاتِبٌ.
او راننده است. / او کارمند است. / او نویسنده است.

4- إلیٰ مَن یَنظُرُ اللّٰهُ بِالرَّحمَةِ؟
خداوند با مهربانی به چه کسی نگاه می‌کند؟
الف) مَن یَحصُلُ مالاً کثیراً. 
کسی که پول زیادی به دست آورد.
ب) مَن عَمِلَ و أَکَلَ مِن کَدِّ یَدِهِ. 
کسی که کار کند و از دسترنج خود روزی بخورد.
ج) مَن یُحِبُّ السَّفَرَ.
کسی که سفر را دوست داشته باشد.

5- ما هوَ الْعُنوانُ الْمُناسِبُ لِهٰذَا الدَّرسِ؟
عنوان مناسب برای این درس چیست؟
الف) اَلِاهتِمامُ بَکَسبِ مَصاریفِ الْحیاةِ مِنَ الْآخَرینَ.
اهمیت به دست آوردن هزینهٔ زندگی از دیگران.
ب) اَلِاهتِمامُ بِطَلَبِ الْمالِ الْکَثیرِ بِأَیِّ طَریقٍ.
اهمیت به دست آوردن پول زیاد از هر راهی.
ج) اَلِاهتِمامُ بِطَلَبِ الرِّزقِ الْحَلالِ.
اهمیت به دست آوردن روزی حلال.

الف) تَرجِمِ الْحَدیثَ.

قالَ رَسولُ اللّٰهِ: «مَن أَکَلَ مِن کَدِّ یَدِهِ. نَظَرَ اللّٰهُ إلَیهِ بِالرَّحمَةِ. ثُمَّ لا یُعَذِّبُهُ أَبَداً.»
پیامبر خدا (ص) فرمودند: «هر کسی که از دسترنج و تلاش خودش روزی بخورد، خداوند با مهربانی به او نگاه می‌کند و هرگز او را عذاب نخواهد کرد.»

ب) تَحَدَّثْ عَن مَفهومِ هٰذَا الْحَدیثِ بِاخْتِصارٍ مَعَ زُمَلائِکَ فِی الصَّفِّ.

این حدیث می‌گوید انسان باید با کار کردن و تلاش خود، روزی حلال به دست آورد. خداوند کسی را که با زحمت خودش کار می‌کند و سربار دیگران نیست، دوست دارد و به او پاداش می‌دهد.

أَجِبْ عنَِ الْأَسئِلَةِ الآتیَةِ.

1- مِن أَینَ کانَ الْمُسافِرُ؟ کانَ الْمُسافِرُ مِن إیرانَ.
مسافر اهل کجا بود؟ مسافر از ایران بود.

2- مَتیٰ جَریٰ هٰذَا الْحِوارُ؟ جَریٰ هٰذَا الْحِوارُ فی قاعَةِ الْمَطارِ.
این گفت‌وگو کجا انجام شد؟ این گفت‌وگو در سالن فرودگاه انجام شد.

3- مَعَ مَن تَکَلَّمَ الْمُسافِرُ؟ تَکَلَّمَ الْمُسافِرُ مَعَ مُوَظَّفِ قاعَةِ الْمَطارِ.
مسافر با چه کسی صحبت کرد؟ مسافر با کارمند سالن فرودگاه گفت‌وگو کرد.

4- مَا اسمُ مُوَظَّفِ قاعَةِ الْمَطار؟ اسْمُ مُوَظَّفِ قاعَةِ الْمَطارِ سَعیدٌ.
نام کارمند سالن فرودگاه چیست؟ نام کارمند سالن فرودگاه سعید است.

5- مَن سَأَلَ عَنِ السَّفَرِ إلی إیران؟ سَأَلَ سَعیدٌ عَنِ السَّفَرِ إلی إیران.
چه کسی دربارهٔ سفر به ایران سؤال کرد؟ سعید دربارهٔ سفر به ایران سؤال کرد.

أَجرِ الْحِوارَ مَعَ زَمیلِکَ فِی الصَّفِّ.

أحمد: صَباحَ الخَیرِ یا صَدیقی.
(صبح بخیر دوست من.)

رضا: صَباحَ النّورِ وَ السُّرورِ. کَیفَ حالُکَ؟
(صبح بخیر و شادی. حالت چطور است؟)

أحمد: أَنا بِخَیرٍ، وَ الحَمدُ لِلّٰهِ. وَ کَیفَ حالُکَ أَنتَ؟
(من خوبم، خدا را شکر. تو چطوری؟)

رضا: أَنَا أیضاً بِخَیرٍ. عَفواً، مِن أینَ أَنتَ؟
(من هم خوبم. ببخشید، اهل کجا هستی؟)

أحمد: أَنا مِن إیران. وَ أینَ تَسکُنُ أَنتَ؟
(من اهل ایرانم. تو کجا زندگی می‌کنی؟)

رضا: أَسکُنُ فی مَدینَةِ طِهران.
(من در شهر تهران زندگی می‌کنم.)

أحمد: هَل تُحِبُّ السَّفَرَ؟
(آیا سفر کردن را دوست داری؟)

رضا: نَعَم، أُحِبُّ السَّفَرَ کَثیراً.
(بله، سفر را خیلی دوست دارم.)

أحمد: إن شاءَ اللّٰهُ نُسافِرُ مَعاً یَوماً ما.
(اگر خدا بخواهد، روزی با هم سفر می‌رویم.)

رضا: إن شاءَ اللّٰه. إلَی اللِّقاءِ.
(اگر خدا بخواهد. به امید دیدار.)

أحمد: مَعَ السَّلامَةِ.
(خدا نگهدار.)

أَکْمِلِ الْفَراغَ ثُمَّ أَجرِ الْحِوارَ مَعَ زَمیلِکَ.

ما اسمُکَ؟/ مِن أَینَ أنتَ؟ / إِلَی اللِّقاءِ / کَیفَ حالُکَ؟ / هَل سافَرتَ إِلیٰ إیران؟ / مَساءَ الْخَیرِ

مَساءَ الْخَیرِ. مَساءَ النّورِ وَ السُّرورِ.
عصر بخیر. عصر شما بخیر و همراه با شادی.

ما اسمُکَ؟ اِسمی مَحمود.
نام تو چیست؟ نام من محمود است.

کَیفَ حالُکَ؟ أَنَا بِخَیرٍ وَ الْحَمدُلِلّٰهِ.
حالت چطور است؟ من خوبم، شکر خدا.

مِن أَینَ أنتَ؟ أَنا مِنَ الْهِند.
اهل کجا هستی؟ من اهل هند هستم.

هَل سافَرتَ إِلیٰ إیران؟ لا؛ ما سافَرْتُ.
آیا به ایران سفر کرده‌ای؟ نه؛ سفر نکرده‌ام.

إِلَی اللِّقاءِ. مَعَ السَّلامَةِ.
به امید دیدار. خدا نگهدار / به سلامت.

تَرجِمْ فِعلَ کُلِّ جُملَةٍ، ثُمَّ اکْتُبْ نَوعَهُ.

1- اَلْوَلَدُ کَتَبَ دُروسَهُ. نوشت - فعل ماضی

2- صَدیقی یَکْتُبُ رِسالَةً. می‌نویسید - فعل مضارع

3- رَجاءً، اُکْتُبْ واجِباتِکَ. بنویس - فعل امر

4- زَمیلی ما کَتَبَ التَّمرینَ. ننوشت - فعل ماضی منفی

5- هوَ سَیَکْتُبُ عَلَی اللَّوحِ. خواهد نوشت - فعل مستقبل

6- سَوْفَ یَکْتُبُ الطَّبیبُ وَصفَةً. خواهد نوشت - فعل مستقبل

7- لا یَکْتُبُ الْعاقِلُ عَلَی الشَّجَرَةِ. نمی‌نویسید - فعل مضارع منفی

8- مِن فَضلِکَ لا تَکْتُبْ عَلیٰ کُرسیِّکَ. ننویس - فعل نهی

اُکتُبْ وَزنَ الْکَلِماتِ التّالیَةِ وَ حُروفَهَا الْأَصلیَّةَ.

1- ناصِر، مَنصور، أَنْصار: فاعل، مفعول، افعال (ن ص ر)

2- صَبّار، صَبور، صابِر: فعال، فعول، فاعل (ص ب ر)