1. مترادف و متضاد کلمات: شناسایی معانی و متضاد واژگان مانند «دادگر = عادل، ظالم» و «فراز و فرود = متضاد». 2. تحلیل مفاهیم ادبی: درک مفاهیم شعرها مانند «کم گفتن هر سخن صواب است» و شناسایی شاعرانی چون فردوسی. 3. شناخت کنایه‌ها: تفکیک معنای نزدیک و دور کنایه‌ها مانند «پا در کفش بزرگ‌ترها نکن». 4. جمع بستن کلمات: تبدیل واژگان به صورت جمع مانند «کتاب = کتاب‌ها» و «دانا = دانایان». 5. شناخت ضرب‌المثل‌ها: تشخیص اینکه ضرب‌المثل‌ها نوعی کنایه هستند. 6. پاسخ به سوالات جای خالی: تکمیل جملات درباره موضوعاتی مانند «اتحاد مردم ایران» و تعداد هجاهای کلمات. 7. املای صحیح کلمات: تشخیص و اصلاح املای کلمات در جمله. 8. توصیف خلاقانه: نوشتن توصیفی از محیط با استفاده از تخیل، حواس و علائم نگارشی مناسب. 9. بازنویسی شعر به نثر روان: تبدیل اشعار به نثری ساده و قابل درک. 10. استفاده از آرایه‌های ادبی: بهره‌گیری از آرایه‌هایی چون مبالغه در نوشتن متن‌های خلاقانه.