این فایل با موضوع :“تاثیرات تشویق و تنبیه بر دانش آموزان دوره ابتدایی در پیشرفت تحصیلی آنان“ در مقطه کارشناسی دانشگاه فرهنگیان نوشته شده است. تشویق و تنبیه دو روش تربیتی است که برای رعایت مقررات و انضباط باید درمدارس مدنظر قرارگیرد. تنبیه در مواردی بکار می رود که رفتار دانش آموز ناپسند،برخلاف مقررات و غیردلخواه است و می خواهیم آن را خاموش و تضعیف کنیم. این دو روش باید بطور صحیح بکار رود تا موجب آرامش خاطر گردد.در مورد تشویق و تنبیه مطالعات زیادی توسط روانشناسان صورت گرفته است و این مطالعات نشان می دهد که اثر تشویق بیش از تنبیه است و تا جایی که ممکن است باید از تنبیه خودداری شود زیرا تنبیه عوارضی ناخوشایند را دربردارد. تشویق باید بجا و مناسب باشد و به محض مشاهده و انجام رفتار مناسب از سوی دانش آموز باید بلافاصله اعمال گردد و از تشویق های بی مورد نیز بایدخودداری کرد. تشویق مناسب و بجا در یادگیری تأثیر به سزایی دارد. تنبیه نیز باعث تضعیف رفتارهای ناپسند می شود و اکثراً تنبیه به خاطر رفتاری است که مورد قبول دین اسلام نیست. تنبیه نیز باید بجا و درست اعمال شود ومناسب خطای کودک باشد، و به محض انجام کار خلاف از سوی کودک تنبیه باید اعمال گردد و دلیل تنبیه نیز روشن شود. بهترین روش تشویق برای دانش آموزان تشویق نسبی متغییر می باشد،بدلایل زیر: اولا نسبی بوده و مورد سوء استفاده دانش آموزان قرار نمی گیرد. ثانیا متغییر است و تغییر نوع و مقدار تشویق، از واکسینه شدن دانش آموز جلوگیری می کند. ثالثا در تشویق های نسبی دانش آموز می فهمد که این پاداش برای کدام کار یا کارهایش است. شرایط کلی تشویق و تنبیه هم نیز به صورت زیر است: 1-تنبیه و تشویق نباید به صورت مداوم باشد بلکه باید گاهی اوقات بنا به ضرورت صورت گیرد. 2- تشویق و تنبیه باید به خاطر عمل دانش آموز انجام گیرد نه به خاطر خود او. 3- تشویق و تنبیه نباید به خاطر مقایسة دانش آموز با دانش آموز دیگری باشد چون هر فرد استعداد و توانایی های خاص خود را دارد و در تنبیه و تشویق باید تفاوت های فردی را در نظر گرفت. 4- فردی ‌را که‌توان انجام‌دادن‌کاری را ندارد نباید به‌خاطرانجام ‌ندادن آن کارتنبیه‌کرد. لازم به ذکر است شیوه جمع آوری اطلاعات در این پژوهش به صورت کتابخانه ای می باشد. واژگان کلیدی: تشویق-تنبیه- دانش آموز- مربی و معلم