کنترل بهداشت و ایمنی محیط زیستی آب، فاضلاب و پسماند نقش حیاتی در سلامت عمومی ایفا می‌کند، با تمرکز بر پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با آلاینده‌های آب، فاضلاب و پسماندهای صنعتی و شهری. اهمیت این کنترل در حفظ محیط زیست، کاهش شیوع بیماری‌های واگیر مانند اسهال، هپاتیت A و انگل‌ها، و بهبود وضعیت بهداشت فردی و جمعی مشخص می‌شود. آب خام، که تصفیه نشده است، تحت تأثیر منابع طبیعی و فعالیت‌های انسانی قرار دارد و نیازمند فرآیندهای تصفیه و گندزدایی برای تبدیل به آب آشامیدنی سالم می‌شود، که باید مطابق با استانداردهای ملی و جهانی باشد. منابع تأمین آب شامل آب‌های سطحی، زیرزمینی و آب‌های راکد است، هر یک با مزایا و محدودیت‌های خاص، و نیازمند مدیریت مناسب برای کاهش آلودگی می‌باشند. عوامل آلودگی آب، همچون میکروارگانیسم‌ها، مواد شیمیایی، کدورت و طعم و بو، سبب انتقال بیماری‌های عفونی و مشکلات سلامت در جامعه می‌شوند، به‌ویژه در مناطق فاقد دسترسی کافی به آب بهداشتی، که چرخه فقر-بیماری را تقویت می‌کند. استانداردهای کیفیت آب، شامل معیارهای اولیه و ثانویه، به منظور کنترل میزان میکروارگانیسم‌ها، عناصر شیمیایی و ویژگی‌های فیزیکی، تعیین می‌شوند و روش‌های آزمایش متنوع برای ارزیابی صحیح آب ارائه شده است. فرآیندهای تصفیه، از جمله پیش تصفیه، تصفیه متداول و تصفیه پیشرفته، برای حذف ذرات معلق، ناخالصی‌های شیمیایی و میکروبی، به‌کار می‌روند و گندزدایی با استفاده از کلر و دیگر روش‌ها برای تضمین ایمنی آب، اهمیت ویژه دارد. مدیریت فاضلاب و پسماندهای صنعتی، نقش مهمی در کاهش آلودگی منابع آب و حفاظت از سلامت جامعه دارند، و نقش مدارس و خانواده‌ها در ترویج رعایت بهداشت و بهبود کیفیت آب، غیر قابل انکار است.