- اهمیت نور کافی در محیط‌های بسته پیش‌دبستانی برای سلامت بینایی، کاهش سوانح و آرامش روانی کودکان، با تأکید بر نقش روشنایی طبیعی و مصنوعی یکنواخت و تنوع در طیف نور و جلوگیری از خیرگی و آسیب‌های ناشی از کمبود و زیاد نور. - اصول بهره‌گیری از نور طبیعی خورشید شامل وسعت پنجره‌ها (10 تا 20 درصد مساحت کف)، تهویه متقاطع در سالن‌های بزرگ، و رعایت نکات مربوط به مناطق سردسیر و گرمسیر برای بهره‌برداری مؤثر از نور طبیعی. - الزامات نور مصنوعی شامل پخش یکنواخت، نزدیک بودن به طیف نور طبیعی، کاهش حرارت و جلوگیری از خیرگی چشم، و اثرات منفی کمبود یا زیاد بودن نور بر سلامت چشم، از جمله خستگی، اختلالات بینایی و آسیب‌های دائمی. - ضرورت تهویه مناسب در مراکز پیش‌دبستانی برای تأمین اکسیژن تازه، کاهش دی‌اکسیدکربن، بوهای نامطبوع و میکروارگانیسم‌های مضر با رعایت کنترل دما (18-19°C) و رطوبت (40-60٪). - استفاده از سیستم‌های تهویه طبیعی و مصنوعی، شامل تهویه تخلیه‌ای، با فشار، متوازن و مطبوع برای کنترل گرما، رطوبت و جریان هوا، و اهمیت قابل بازشو بودن پنجره‌ها در استانداردهای فضای داخلی. - آلودگی هوا در مراکز پیش‌دبستانی، شامل آلاینده‌های معیاری و غیرمعیاری مانند منوکسیدکربن، ذرات معلق PM2.5 و PM10، دی‌اکسید نیتروژن، SO₂، O₃ و سرب، و اثرات زیان‌بار آن برای کودکان و گروه‌های حساس در صورت عدم کنترل منابع آلودگی. - اقدامات پیشگیرانه شامل نصب سنسورهای هشدار، فیلترهای کربن فعال، تهویه مکانیکی، غربالگری خون کودکان، حذف منابع سرب و استفاده از فیلترهای HEPA برای کاهش مواجهه با آلاینده‌ها. - راهکارهای کاهش آلودگی هوا مانند محدود کردن حضور کودکان در هوای آلوده، فعالیت‌های درون‌سالنی، استفاده از فناوری‌های تصفیه هوا، تغذیه سالم با مواد غنی از آنتی‌اکسیدان، و مدیریت فعالیت و تغذیه برای کاهش اثرات منفی آلودگی. - سیستم‌های تهویه و تصفیه هوا شامل فیلترهای HEPA و کربن فعال، تعویض منظم و دوره‌ای فیلترها، تهویه موضعی آشپزخانه و سرویس‌های بهداشتی با هود و دریچه‌های هوای قابل تنظیم، و استفاده از گیاهان تصفیه‌کننده مانند سانسوریا و پتوس برای بهبود کیفیت هوا در مراکز پیش‌دبستانی.