آینده‌پژوهی یکی از روش‌های نوین است که در ابتدا در رشته‌های مرتبط با تکنولوژی و فناوری نمود کرد و بیشتر برای پیش‌بینی پیشرفت‌های تکنولوژیکی به کار می‌رفت. سپس به سایر رشته‌ها، از جمله علوم اجتماعی، به واسطه ماهیت این رشته نفوذ کرد. در این مدت، تکنیک‌ها و روش‌های متفاوتی نیز از روش‌شناسی، به ویژه علوم اجتماعی، به این روش رخنه کرد و روش‌های متعددی برای آن ذکر شد. در این پژوهش نیز به آن‌ها اشاره شده است. یکی از مهم‌ترین و تاریخی‌ترین این روش‌ها، روش دلفی است که حتی گاهی آینده‌پژوهی را با نام روش دلفی می‌شناسند. اگرچه روش دلفی ممکن است همان‌گونه که اشاره شد برای همه موضوعات و زمینه‌ها کاربرد نداشته باشد، اما اصولاً این روش برای موضوعاتی که اطلاعات آن‌ها بسیار اندک است یا اکثراً محرمانه می‌باشد، مناسب است. در این صورت، مراجعه به کارشناسان و پیش‌بینی مسائل موجود در این حوزه مناسب‌تر به نظر می‌رسد. بنابراین، با توجه به این‌که موضوع مورد بحث محقق در این پژوهش مرتبط با مسائل محیط زیست بوده و سیاست دولت در اکثر موارد، به خصوص در مورد اطلاعات کلان، محرمانه است و دسترسی به اطلاعات آن به راحتی امکان‌پذیر نیست، انتخاب روش دلفی برای آن مناسب تشخیص داده شد.