خانه
گاما

متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که با حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/07/1
تعداد بازدید11
متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که با حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.

متمم؛ واژه‌ای که معنای جمله را کامل می‌کند

نقش متمم در کنار حرف اضافه، تفاوت آن با مفعول و راه‌های درست‌نویسی در جمله
در زبان فارسی، برخی فعل‌ها، صفت‌ها و اسم‌ها به تنهایی معنای کامل و روشنی ندارند و برای رساندن مقصود گوینده به واژه یا گروهی از واژه‌ها نیاز دارند. این نیاز گاه با حرف اضافه برطرف می‌شود؛ یعنی واژه‌ای پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند. به چنین واژه‌ای «متمم» می‌گویند. شناخت متمم به دانش‌آموز کمک می‌کند جمله را درست بسازد، جای اجزای آن را بشناسد و از خطاهایی مانند حذف حرف اضافه یا جابه‌جایی نادرست واژه‌ها دور بماند. در این مقاله، نخست مفهوم متمم و انواع آن را می‌آموزیم، سپس به تفاوت آن با مفعول و کاربردهایش در نوشتار روزمره می‌پردازیم و در پایان چند پرسش رایج را بررسی می‌کنیم.

متمم چیست و چگونه ساخته می‌شود؟

متمم واژه یا گروهی از واژه‌هاست که با حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند. ساختار آن معمولاً چنین است: حرف اضافه + اسم یا ضمیر. حرف‌های اضافه‌ای که بیشتر با متمم می‌آیند عبارت‌اند از: «از»، «به»، «با»، «در»، «برای»، «بر»، «دربارهٔ» و مانند آن‌ها.

برای نمونه، در جملهٔ «علی از مدرسه آمد»، فعل «آمد» به تنهایی روشن نمی‌کند که علی از کجا آمده است؛ اما وقتی «از مدرسه» را اضافه می‌کنیم، معنا کامل می‌شود. در این جمله، «از» حرف اضافه و «مدرسه» متمم است. همچنین در «مریم به دوستش کمک کرد»، «به دوستش» متمم فعل «کمک کرد» است.

متمم تنها برای فعل نمی‌آید؛ صفت و اسم نیز می‌توانند متمم بگیرند. مثلاً در «او به ورزش علاقه‌مند است»، صفت «علاقه‌مند» با متمم «به ورزش» معنا پیدا می‌کند. در «ترس از تاریکی»، اسم «ترس» با متمم «از تاریکی» کامل می‌شود. پس متمم یکی از اجزای مهم جمله است که هم با فعل و هم با صفت و اسم پیوند می‌خورد.

ویژگی متمم مفعول
همراهی با حرف اضافه همیشه با حرف اضافه می‌آید بدون حرف اضافه می‌آید
نیاز به فعل با فعل، صفت یا اسم می‌آید فقط با فعل می‌آید
نمونه او از کتابخانه آمد. او کتاب را خواند.

متمم در نوشتار و گفتار روزمره

متمم فقط یک بحث دستوری نیست؛ در نوشتن و سخن گفتن روزمره نقش مهمی دارد. بسیاری از جمله‌هایی که ناقص یا مبهم به نظر می‌رسند، با افزودن متمم درست می‌شوند. مثلاً وقتی می‌گوییم «او خیلی مشتاق است»، شنونده می‌پرسد مشتاق چه چیزی؟ اما اگر بگوییم «او به درس ریاضی مشتاق است»، معنا کامل می‌شود.

در نامه‌نگاری، گفت‌وگو با دوستان، نوشتن انشا و حتی پاسخ دادن به پرسش‌های درسی، رعایت متمم به دقت جمله کمک می‌کند. برای نمونه، در پیام کوتاه «منتظرت هستم» جمله کامل است؛ اما «منتظر» اگر بدون متمم به کار رود، ناقص می‌ماند. در جملهٔ «منتظر آمدنت هستم»، «آمدنت» متمم است و معنا را روشن می‌کند.

یکی از کاربردهای مهم متمم، پرهیز از حذف نادرست حرف اضافه است. در گفتار روزمره گاهی می‌شنویم «رفتم مدرسه» به جای «رفتم به مدرسه». در نوشتار رسمی، آوردن حرف اضافه لازم است. همچنین نباید متمم را با مفعول اشتباه گرفت؛ زیرا مفعول حرف اضافه ندارد، اما متمم همیشه با حرف اضافه می‌آید.

نکته: اگر پس از فعل، صفت یا اسم، پرسش «به چه چیزی؟»، «از چه چیزی؟» یا «با چه چیزی؟» مطرح شود و پاسخ با حرف اضافه بیاید، آن پاسخ متمم است.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ متمم

پرسش ۱: آیا هر واژه‌ای که پس از حرف اضافه می‌آید متمم است؟

پاسخ: نه همیشه. گاهی حرف اضافه بخشی از گروه اسمی است و نقش دیگری دارد. برای متمم بودن، باید واژه معنای فعل، صفت یا اسم را کامل کند و حرف اضافه به آن وابسته باشد.

پرسش ۲: تفاوت متمم و قید چیست؟

پاسخ: قید معمولاً بدون حرف اضافه می‌آید و زمان، مکان، حالت یا مقدار را نشان می‌دهد؛ مانند «دیروز»، «اینجا»، «آرام». اما متمم با حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند؛ مانند «از خانه».

پرسش ۳: چرا در جملهٔ «به او گفتم» واژهٔ «او» متمم است؟

پاسخ: زیرا فعل «گفتم» برای کامل شدن معنا نیاز دارد بدانیم به چه کسی گفته شده است. حرف اضافه «به» و واژهٔ «او» روی هم متمم فعل «گفتم» هستند.

پرسش ۴: آیا متمم می‌تواند پیش از فعل بیاید؟

پاسخ: بله. جای متمم در جمله تا حدی آزاد است. مثلاً «از کتابخانه کتاب آوردم» و «کتاب را از کتابخانه آوردم» هر دو درست‌اند؛ اما در نوشتار رسمی، جای طبیعی متمم پس از فعل یا نزدیک به فعلی است که آن را کامل می‌کند.

متمم یکی از اجزای کلیدی جمله در زبان فارسی است که با حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند. شناخت آن به دانش‌آموز کمک می‌کند جمله‌های دقیق‌تر و رساتر بسازد، مفعول را با متمم اشتباه نگیرد و حرف اضافه را در نوشتار رسمی حذف نکند. با تمرین و دقت در جمله‌های روزمره، می‌توان متمم را به‌راحتی در متن‌ها شناسایی کرد و از آن در نوشتن بهره برد.
تلمیح: اشارهٔ غیرمستقیم به آیه، حدیث، داستان، شخصیت یا رویداد شناخته‌شده‌ای که مخاطب با دانستن آن، مفهوم متن را بهتر درک می‌کند.
کپسول آموزشی

تلمیح: اشارهٔ غیرمستقیم به آیه، حدیث، داستان، شخصیت یا رویداد شناخته‌شده‌ای که مخاطب با دانستن آن، مفهوم متن را بهتر درک می‌کند.

مجاز: به‌کارگیری واژه در معنایی غیر از معنای اصلی، بر پایهٔ رابطه‌ای شناخته‌شده میان معنای اصلی و معنای موردنظر.
کپسول آموزشی

مجاز: به‌کارگیری واژه در معنایی غیر از معنای اصلی، بر پایهٔ رابطه‌ای شناخته‌شده میان معنای اصلی و معنای موردنظر.

تضاد: آوردن دو واژه یا مفهوم با معنای مخالف برای برجسته‌سازی معنا.
کپسول آموزشی

تضاد: آوردن دو واژه یا مفهوم با معنای مخالف برای برجسته‌سازی معنا.

جناس ناقص اختلافی: آوردن دو واژهٔ همسان یا نزدیک از نظر آوایی و نوشتاری که در یک یا چند حرف با یکدیگر تفاوت دارند و معانی متفاوتی دارند.
کپسول آموزشی

جناس ناقص اختلافی: آوردن دو واژهٔ همسان یا نزدیک از نظر آوایی و نوشتاری که در یک یا چند حرف با یکدیگر تفاوت دارند و معانی متفاوتی دارند.

تناسب: آوردن واژه‌ها و مفاهیمی که از نظر معنایی با یکدیگر ارتباط و هماهنگی دارند.
کپسول آموزشی

تناسب: آوردن واژه‌ها و مفاهیمی که از نظر معنایی با یکدیگر ارتباط و هماهنگی دارند.

کنایه: بیان غیرمستقیم یک مفهوم یا ویژگی از طریق عبارتی که افزون بر معنای ظاهری، معنای موردنظر دیگری دارد.
کپسول آموزشی

کنایه: بیان غیرمستقیم یک مفهوم یا ویژگی از طریق عبارتی که افزون بر معنای ظاهری، معنای موردنظر دیگری دارد.

واج‌آرایی: تکرار یک واج یا صدا در مجموعه‌ای از واژه‌ها برای ایجاد آهنگ و تأثیر موسیقایی در کلام.
کپسول آموزشی

واج‌آرایی: تکرار یک واج یا صدا در مجموعه‌ای از واژه‌ها برای ایجاد آهنگ و تأثیر موسیقایی در کلام.

تشخیص: نسبت دادن ویژگی، رفتار یا حالت انسانی به اشیا، حیوانات، پدیده‌ها یا مفاهیم غیرانسانی.
کپسول آموزشی

تشخیص: نسبت دادن ویژگی، رفتار یا حالت انسانی به اشیا، حیوانات، پدیده‌ها یا مفاهیم غیرانسانی.

حُسن تعلیل: آوردن علتی ادبی و خیال‌انگیز برای یک پدیده، به جای علت واقعی یا علمی آن.
کپسول آموزشی

حُسن تعلیل: آوردن علتی ادبی و خیال‌انگیز برای یک پدیده، به جای علت واقعی یا علمی آن.

استعاره: به‌کارگیری واژه یا عبارت در معنایی غیرحقیقی بر پایهٔ شباهت، به‌گونه‌ای که یکی از دو سوی تشبیه حذف شده باشد.
کپسول آموزشی

استعاره: به‌کارگیری واژه یا عبارت در معنایی غیرحقیقی بر پایهٔ شباهت، به‌گونه‌ای که یکی از دو سوی تشبیه حذف شده باشد.

قرینهٔ معنایی: نشانه‌ای معنایی در جمله یا متن که حذف یک واژه یا عبارت را ممکن می‌کند و معنای حذف‌شده را قابل دریافت می‌سازد.
کپسول آموزشی

قرینهٔ معنایی: نشانه‌ای معنایی در جمله یا متن که حذف یک واژه یا عبارت را ممکن می‌کند و معنای حذف‌شده را قابل دریافت می‌سازد.

شبه‌جمله: واژه یا گروهی از واژه‌ها که از نظر معنایی نقش یک جمله را دارند، اما ساختار جملهٔ کامل را ندارند.
کپسول آموزشی

شبه‌جمله: واژه یا گروهی از واژه‌ها که از نظر معنایی نقش یک جمله را دارند، اما ساختار جملهٔ کامل را ندارند.