شیوه صحیح دست گرفتن قلم: گرفتن قلم با انگشت شست و اشاره و تکیه دادن آن به انگشت میانی، به‌گونه‌ای که نوک انگشتان بالاتر از بخش تراش‌خورده قرار گیرد.

شیوهٔ درست دست گرفتن قلم؛ کلید نوشتنی راحت و بی‌درد

سه اصل پایه‌ای در گرفتن صحیح قلم

برای اینکه یک قلم را درست در دست بگیری، باید به سه نقطهٔ تماس اصلی توجه کنی. این سه نقطه مثل پایه‌های یک سه‌پایه، قلم را محکم و در عین حال منعطف نگه می‌دارند. نخستین نقطه، انگشت شست است که از یک طرف به قلم فشار می‌آورد. دومین نقطه، انگشت اشاره است که روی قلم قرار می‌گیرد و جهت حرکت را مشخص می‌کند. سومین و مهم‌ترین نقطه، انگشت میانی است که قلم روی آن تکیه داده می‌شود و مانند یک تکیه‌گاه عمل می‌کند. این سه انگشت باید به‌گونه‌ای هماهنگ شوند که قلم بین آنها قرار بگیرد، نه اینکه محکم گرفته شود یا بیش از حد شل باشد. اگر قلم را خیلی محکم بگیری، بعد از چند دقیقه نوشتن دستت درد می‌گیرد و اگر خیلی شل باشد، کنترل قلم را از دست می‌دهی و خطت نامرتب می‌شود.

جای درست انگشتان روی بخش تراش‌خوردهٔ قلم

یکی از رایج‌ترین اشتباهات این است که انگشتان روی بخش تراش‌خورده یا همان جایی که مغزی قلم بیرون زده، قرار می‌گیرند. اما در شیوهٔ درست، نوک انگشتان باید حدود یک تا دو بند بالاتر از بخش تراش‌خورده باشد. یعنی وقتی به قلم نگاه می‌کنی، باید بتوانی قسمت تراش‌خورده و نوک فلزی یا پلاستیکی را ببینی و انگشتانت آن را نپوشانند. این کار باعث می‌شود دید بهتری به خطی که می‌نویسی داشته باشی و فشار دستت به‌درستی روی کاغذ منتقل شود. اگر انگشتانت خیلی پایین و روی بخش تراش‌خورده باشند، مجبوری مچ دستت را خم کنی تا بتوانی بنویسی و این خمیدگی طولانی‌مدت به مچ دست آسیب می‌زند. همچنین اگر انگشتانت خیلی بالا باشند، کنترل قلم را از دست می‌دهی و خطت کج و کوله می‌شود. بهترین فاصله، جایی است که انگشت شست و اشاره درست بالای بخش تراش‌خورده قرار گیرند و انگشت میانی تکیه‌گاه اصلی باشد.

مقایسهٔ دو شیوهٔ رایج و تأثیر آن بر نوشتن

چالش‌ها و اشتباهات رایج در گرفتن قلم