نوع داده: دسته‌بندی داده‌ها بر اساس شکل و کاربرد آن‌ها در برنامه
داده‌ها چه شکل‌هایی دارند؟
در برنامه‌نویسی، داده‌ها را بر اساس نوع و کاربردی که دارند، دسته‌بندی می‌کنند. این دسته‌بندی به برنامه‌نویس کمک می‌کند تا بداند با چه چیزی سر و کار دارد و چه عملیاتی روی آن مجاز است. سه دسته‌ی اصلی داده عبارت‌اند از: عدد، متن و درست/نادرست (منطقی). هر کدام از این دسته‌ها، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارند که در ادامه با آن‌ها آشنا می‌شوید.
| نوع داده | شکل ظاهری | کاربرد در زندگی روزمره |
|---|---|---|
| عدد | رقم‌هایی مانند ۱، ۲۵ یا ۳/۱۴ | نمره‌ی امتحان، قیمت یک نوشت‌افزار، تعداد دانش‌آموزان کلاس |
| متن | یک یا چند کاراکتر مانند «سلام»، «الف» یا «۱۲۳» (به عنوان متن) | نام کاربری در شبکه‌ی اجتماعی، عنوان یک کتاب، پیام دوستانه |
| درست/نادرست (منطقی) | فقط دو مقدار: درست یا نادرست | پاسخ به سؤال «آیا امروز باران می‌بارد؟»، «آیا نمره‌ی قبولی گرفته‌ام؟» |
هر داده در کجای برنامه به کار می‌رود؟
فرض کنید در حال نوشتن برنامه‌ی مدیریت تکالیف مدرسه هستید. برای ذخیره‌ی عنوان تکلیف از داده‌ی متنی استفاده می‌کنید. برای ثبت تاریخ تحویل، از داده‌ی عددی (مثلاً روز و ماه) بهره می‌برید. و برای مشخص کردن اینکه آیا تکلیف انجام شده یا نه، از داده‌ی درست/نادرست کمک می‌گیرید. به این ترتیب، هر نوع داده برای یک کار خاص طراحی شده است. مثلاً اگر بخواهید میانگین نمرات را محاسبه کنید، باید از اعداد استفاده کنید و اگر بخواهید نام دانش‌آموزان را نمایش دهید، از متن. انتخاب درست نوع داده، باعث می‌شود برنامه‌ی شما روان‌تر کار کند و خطاهای کمتری داشته باشد.
