مجسمه آزادی؛ نماد آشتی و امید در ورودی نیویورک
تاریخچه و معماری مجسمهٔ آزادی
مجسمهٔ آزادی در سال ۱۸۸۶ میلادی توسط مردم فرانسه به مردم ایالات متحده هدیه داده شد. این هدیه به مناسبت صدمین سالگرد استقلال آمریکا و همچنین به نشانهٔ دوستی دیرینهٔ دو کشور طراحی شده بود. طراح این مجسمه، «فردریک آگوست بارتولدی» بود که از مادر خود برای طراحی چهرهٔ مجسمه الهام گرفت. ساختار درونی مجسمه توسط «گوستاو ایفل» (همان کسی که بعدها برج ایفل را ساخت) طراحی شد تا در برابر بادهای شدید بندر نیویورک مقاومت کند.
مجسمه از مس ساخته شده و روی یک پایهٔ سنگی بلند قرار دارد. ارتفاع خود مجسمه از پا تا بالای مشعل، حدود ۴۶ متر است و اگر پایه را هم حساب کنیم، ارتفاع کل به ۹۳ متر میرسد. مجسمه، یک زن ایستاده را نشان میدهد که در دست راستش مشعلی فروزان و در دست چپش لوحی به چشم میخورد. روی این لوح، تاریخ استقلال آمریکا (چهارم ژوئیه ۱۷۷۶) با اعداد رومی حک شده است.
مجسمهٔ آزادی در زندگی روزمرهٔ ما
شاید بپرسید که یک مجسمه در نیویورک چه ربطی به زندگی یک دانشآموز در ایران دارد؟ جالب است بدانید که تصویر این مجسمه در بسیاری از فیلمها، کارتونها و بازیهای رایانهای دیده میشود. برای مثال، در بسیاری از انیمیشنها، شخصیتها در سفرهای خود از کنار این مجسمه عبور میکنند یا در فیلمهای علمی‑تخیلی، این مجسمه به عنوان نماد شهر نیویورک تخریب یا نجات داده میشود. همچنین اگر به تمبرهای پستی، سکهها یا حتی بستهبندی برخی محصولات نگاه کنید، ممکن است تصویر آن را ببینید.
به علاوه، پیام این مجسمه یعنی «پناهدهندگی به مهاجران» هنوز هم برای بسیاری از مردم الهامبخش است. همانطور که یک دانشآموز ممکن است در مدرسه با دوست جدیدی از شهر دیگر روبرو شود و به او خوشآمد بگوید، مجسمهٔ آزادی نیز نماد خوشآمدگویی به تازهواردان به آمریکا بوده است. این مجسمه به ما یادآوری میکند که پذیرای افراد جدید باشیم و به آنها فرصت بدهیم.
| قسمت مجسمه | اندازهٔ تقریبی | معادل روزمره برای دانشآموز |
|---|---|---|
| ارتفاع کل (همراه پایه) | ۹۳ متر | تقریباً به بلندی یک ساختمان ۳۰ طبقه |
| طول بینی مجسمه | ۱/۳ متر | تقریباً به اندازهٔ قد یک دانشآموز کلاس اولی |
| عرض شانهها | ۵ متر | پهنای یک اتاق کوچک در مدرسه |
| وزن کل مس به کار رفته | ۳۱ تن | وزن حدود ۲۰ تا ۲۵ خودروی سواری |
چالشهای فکری دربارهٔ مجسمهٔ آزادی
آیا مجسمهٔ آزادی واقعاً یک «مجسمه» است یا یک برج؟
از نظر فنی، مجسمهٔ آزادی یک مجسمهٔ تمامقد است، اما به دلیل ارتفاع زیاد و پایهٔ سنگی بزرگ، بسیاری آن را یک بنا یا برج میدانند. با این حال، در دستهبندیهای معماری، آن را به عنوان یک مجسمهٔ یادبود طبقهبندی میکنند، زیرا هدف اصلی آن نمایش یک شخصیت نمادین است، نه کاربرد عملی مانند برجهای مخابراتی.
چرا مجسمه به مرور زمان سبز شده است؟
مجسمه از مس ساخته شده و مس در اثر تماس با هوا و رطوبت، اکسیده میشود و لایهای به نام «زنگار» روی آن تشکیل میشود که رنگ سبز دارد. این لایه در واقع از فلز زیرین محافظت میکند و مانع از خوردگی بیشتر میشود. بنابراین سبز شدن مجسمه نه یک آسیب، بلکه یک محافظت طبیعی است.
آیا همهٔ آمریکاییان از این مجسمه خوششان میآید؟
خیر، مانند هر نماد دیگری، نظرها متفاوت است. برخی آن را نماد آرمانهای والای انسانی میدانند و برخی دیگر معتقدند که در عمل، همهٔ مهاجران به خوبی پذیرفته نشدهاند. این اختلاف نظرها باعث میشود که مجسمهٔ آزادی همچنان موضوع گفتوگوهای اجتماعی و سیاسی باشد. این یعنی یک نماد، همیشه میتواند معانی متفاوتی برای افراد مختلف داشته باشد.
نکتهٔ پایانی: مجسمهٔ آزادی بیش از یک سازهٔ فلزی در بندر نیویورک است. این مجسمه، داستانی از همکاری دو ملت، تلاش برای رسیدن به آزادی و پذیرای دیگران بودن را روایت میکند. برای یک دانشآموز، این نماد میتواند یادآور این باشد که هر فردی میتواند با پذیرش تفاوتها و کمک به دیگران، دنیای بهتری بسازد. همچنین این مجسمه نشان میدهد که چگونه یک اثر هنری میتواند قرنها الهامبخش مردم باشد، درست مانند یک کتاب خوب یا یک فیلم تأثیرگذار که سالها در ذهن ما میماند.
