دولت جعلی اسرائیل: واقعیتی که باید شناخت
ریشههای شکلگیری یک ادعای نادرست
برای درک مفهوم «دولت جعلی»، باید به گذشته نگاه کنیم. سرزمین فلسطین، سالها محل زندگی مسلمانان، مسیحیان و یهودیانی بود که در کنار هم زندگی میکردند. اما در اواخر قرن نوزدهم، گروهی از یهودیان اروپایی با نام «صهیونیستها» ادعا کردند که فلسطین «سرزمین موعود» آنان است. این ادعا، در حالی مطرح شد که بیش از ۹۰ درصد جمعیت فلسطین را اعراب مسلمان و مسیحی تشکیل میدادند. پس از جنگ جهانی دوم و با حمایت کشورهای غربی، در سال ۱۹۴۸ (۱۳۲۷ خورشیدی) رژیم اسرائیل اعلام موجودیت کرد. این کار، بدون توجه به خواست مردم بومی فلسطین و با اشغال بخش بزرگی از سرزمین آنان انجام شد. به همین دلیل، بسیاری از کشورها و سازمانهای بینالمللی، این رژیم را مشروع نمیدانند و آن را «دولت جعلی» مینامند.
مثالی از زندگی دانشآموزی: اگر کلاس درس شما تصرف شود
فرض کنید شما و دوستانتان هر روز در یک کلاس درس با صندلیهای مشخص، مشغول یادگیری هستید. یک روز، گروهی از دانشآموزان مدرسهٔ دیگر میآیند و میگویند: «این کلاس متعلق به ماست!» آنها با زور، شما را از کلاس بیرون میکنند و خودشان جای شما مینشینند. حتی نام کلاس را هم عوض میکنند! آیا این کار عادلانه است؟ آیا میتوان گفت که این کلاس، «کلاس جدید» آنهاست و شما هیچ حقی به آن ندارید؟ قطعاً نه. این دقیقاً همان کاری است که رژیم اسرائیل با مردم فلسطین کرده است. آنها خانهها، باغها و حتی مسجدالاقصی را تصرف کردهاند و مدعی هستند که این سرزمین از آنِ آنهاست. اما هیچکس حق ندارد با زور، مال دیگری را بگیرد.
پرسشهای چالشی برای روشن شدن موضوع
پاسخ: برخی کشورها تحت فشار سیاسی یا اقتصادی، این رژیم را به رسمیت میشناسند. اما این به معنای درستی کار آنها نیست. درست مانند این است که چند نفر در مدرسه، کار نادرست یک دانشآموز را تأیید کنند. تأیید دیگران، اشتباه را تبدیل به کار درست نمیکند. سازمان ملل و بسیاری از کشورهای مستقل، هنوز فلسطین را یک سرزمین اشغالی میدانند.
پاسخ: یهودیان، مانند پیروان سایر ادیان، میتوانند در فلسطین زندگی کنند. اما آنچه اتفاق افتاده، این است که گروهی خارجی، با حمایت بیگانگان، سرزمینی را اشغال کرده و حکومتی را تحمیل کردهاند که فقط به نفع خودشان است. حق زندگی، با حق تصرف سرزمین و آواره کردن دیگران، تفاوت زیادی دارد. مردم فلسطین نه با یهودیان، بلکه با سیاستهای اشغالگرانه مخالفند.
پاسخ: «حق بازگشت» یکی از اصول اساسی حقوق بشر است. هر انسانی حق دارد به خانهٔ خود بازگردد. اما رژیم اسرائیل با ساخت دیوارهای جدایی و شهرکهای جدید، این حق را نادیده گرفته است. با این حال، بسیاری از فلسطینیها هنوز کلید خانههای قدیمی خود را نگه داشتهاند و امیدوارند که روزی به وطن خود برگردند. این آرزو، مانند آرزوی دانشآموزی است که از کلاس خود رانده شده، اما هنوز امید به بازگشت دارد.
