اوستا، آتش مقدس و آتشکده
اوستا: کتابی کهن با پیامهای نو
اوستا کهنترین کتابی است که از دوران ایران باستان به ما رسیده است. این کتاب مانند یک گنجینهٔ بزرگ، سرودها، نیایشها و قانونهای دینی زرتشتیان را در خود جای داده است. زرتشتیان باور دارند که اوستا پیامهای اهورامزدا، خدای دانا و نیک، است که به پیامبرشان زرتشت رسیده است. در اوستا، از راستی، پاکی، دوستی و کمک به دیگران بسیار گفته شده است. همچنین در این کتاب به نیکی اندیشیدن، نیکی گفتن و نیکی کردن سفارش شده است. به گونهای که اگر کسی در زندگی خود این سه اصل را رعایت کند، میتواند جهان را جای بهتری برای زندگی کند. اوستا تنها یک کتاب دینی نیست، بلکه یک راهنمای زندگی است که نشان میدهد چگونه میتوان با کارهای نیک، بر بدیها پیروز شد.
آتش مقدس و آتشکده: نماد پاکی و روشنایی
زرتشتیان آتش را نماد پاکی و روشنایی میدانند؛ چون آتش با فروغ خود، تاریکی را از میان برمیدارد. آنان به هنگام نیایش، رو به سوی آتش میایستند تا یادآور روشنایی خرد و پاکی دل باشد. آتشکده جایی است که آتش مقدس در آن نگهداری میشود. این آتش همیشه روشن است و هرگز خاموش نمیشود. در آتشکده، موبدان (دستوران دینی زرتشتی) از آن مراقبت میکنند و به آن هیزم میافزایند. زرتشتیان در روزهای ویژه، مانند جشنهای باستانی، به آتشکده میروند و در کنار یکدیگر نیایش میکنند. آنان پیش از ورود به آتشکده، دست و روی خود را میشویند و با پوشیدن لباس پاک، به احترام این جایگاه مقدس وارد میشوند.
| عنوان | نقش و کاربرد | مانند چه چیزی در زندگی ماست؟ |
|---|---|---|
| اوستا | کتاب راهنما و سرودهای نیایشی | مثل کتاب درسی که راهنمای درست زندگی کردن است |
| آتش مقدس | نماد روشنایی و پاکی | مثل چراغ روشن کلاس که به ما نور و گرما میدهد |
| آتشکده | جایگاه نیایش و نگهداری آتش | مثل نمازخانهٔ مدرسه که برای نیایش و آرامش به آنجا میرویم |
سه پرسش و پاسخ ساده دربارهٔ اوستا و آتشکده
خیر. زرتشتیان آتش را نمیپرستند؛ بلکه آتش را نماد پاکی و روشنایی میدانند. آنان هنگام نیایش رو به آتش میایستند تا یادآور فروغ اهورامزدا باشد. درست مثل این که ما وقتی به آسمان نگاه میکنیم، خود آسمان را نمیپرستیم، بلکه به قدرت خداوند پی میبریم.
چون آتش نشانهٔ پیوسته بودن روشنایی و پاکی است. زرتشتیان با روشن نگه داشتن آن، یادآور میشوند که نیکی و راستی نباید هرگز در جهان خاموش شود. موبدان با افزودن هیزم و مراقبت، این آتش را همیشه فروزان نگاه میدارند؛ مانند چراغی که در یک جایگاه ویژه، هرگز اجازه نمیدهند خاموش گردد.
بله، اما اوستا به زبان اوستایی (زبانی بسیار کهن) نوشته شده است. امروزه بیشتر زرتشتیان با کمک ترجمهٔ فارسی، از آموزههای آن آگاه میشوند. آنان در مراسم دینی، بخشهایی از اوستا را با آهنگ مخصوص میخوانند و به زندگی بر اساس پیامهای آن تلاش میکنند، همانگونه که ما با خواندن کتابهای داستانی و آموزنده، نکات خوبی برای زندگی یاد میگیریم.
اوستا کتاب دینی زرتشتیان است که آنان را به پاکی و راستی فرا میخواند. آتش نماد روشنایی و پاکی است و آتشکده جایگاه نگهداری این آتش و نیایش زرتشتیان به درگاه اهورامزدا. زرتشتیان با نگاه به فروغ آتش، یادآور میشوند که در زندگی خود نیکی، پاکی و روشنایی را پاس بدارند و مانند آتش، گرمی بخش و فروزنده باشند.
