پرستش خدایان متعدد و ظهور پیامبران
باورهای دینی در دوران باستان
در گذشته‌های دور، انسان‌ها پدیده‌های طبیعی را نمی‌شناختند. برای نمونه، وقتی باران نمی‌بارید، فکر می‌کردند خدای باران ناراحت شده است. یا وقتی رودخانه طغیان می‌کرد، باور داشتند خدای آب خشمگین است. به همین دلیل، برای هر پدیده‌ای خدایی ویژه در نظر می‌گرفتند و برای او نیایشگاه می‌ساختند. این باور، «چندخدایی» نام دارد.
| فرهنگ باستانی | خدایان مورد پرستش | دلیل پرستش |
|---|---|---|
| بین‌النهرین | خدای آفتاب، خدای ماه، خدای آب | کمک به کشاورزی و زندگی روزمره |
| مصر باستان | خدای خورشید، خدای مرگ، خدای رود نیل | امید به زندگی پس از مرگ و باروری زمین |
در چنین جوامعی، بیشتر مردم از روی ترس یا عادت، خدایان گوناگون را می‌پرستیدند. اما گاهی نیایشگرانِ یک خدای خاص، با پرستندگان خدای دیگر جنگ و ستیز می‌کردند. همچنین کشیشان و بزرگان معبدها از این باورها برای به دست آوردن قدرت و ثروت استفاده می‌کردند و مردم ساده‌دل را به پرداخت هدیه‌های گران‌قیمت وا می‌داشتند.
پیامبران و دعوت به یکتاپرستی
در چنین روزگاری، پیامبرانی از سوی خداوند مبعوث شدند. آنان مردم را به پرستش خدای یگانه فرا می‌خواندند و از آنان می‌خواستند که از بت‌ها و خدایان دروغین دست بردارند. حضرت ابراهیم، حضرت موسی و حضرت محمد (که درود بر آنان باد) از جمله این پیامبران بودند. پیامبران علاوه بر دعوت به یکتاپرستی، با ستمگران و قدرتمندانی که مردم را به بند کشیده بودند، مبارزه می‌کردند.
