کالای مورد نیاز: چیزی که برای زندگی یا کار به آن احتیاج داریم
کالاهای ملموس و ناملموس؛ دو دستهٔ ساده برای درک بهتر
فرض کنید برای خوردن یک میانوعده، یک بسته بیسکوییت میخرید. بیسکوییت یک کالای ملموس است؛ چون میتوانید آن را با دستتان لمس کنید. اما پولی که بابت بیسکوییت پرداخت میکنید، خودش یک کالا نیست؛ بلکه وسیلهٔ مبادله است. از طرف دیگر، وقتی خانوادهتان قبض برق را میدهند، برای «نور و انرژی خانه» پول میدهند. شما نمیتوانید برق را لمس کنید، اما به آن نیاز دارید. به این نوع، کالای ناملموس میگویند.
در جدول زیر چند نمونه از کالاهای ملموس و ناملموس را کنار هم میبینید:
| دستهٔ کالا | تعریف ساده | چند نمونه از زندگی روزمره |
|---|---|---|
| ملموس (فیزیکی) | چیزی که میشود دید و لمس کرد | نان، برنج، کیف، کفش، مداد، پاککن، دوچرخه، تلفن همراه |
| ناملموس (غیرفیزیکی) | چیزی که نمیشود لمس کرد، اما به آن نیاز داریم | اینترنت مدرسه، آب لولهکشی، گاز شهری، فیلم در سینما، معلم خصوصی |
در زندگی روزمره با کالاهای مورد نیاز چه کار میکنیم؟
هر روز صبح که از خواب بیدار میشوید، به چند کالای مورد نیاز برخورد میکنید: مسواک و خمیردندان (برای تمیز کردن دندانها)، صبحانه (نان، پنیر، گردو یا مربا)، لباس مدرسه و کفش مناسب. بعد از مدرسه، برای انجام تکالیف به دفتر، خودکار، خطکش و مداد رنگی نیاز دارید. حتی هنگام بازی کردن هم به کالاهایی مثل توپ، طناب یا بازی فکری احتیاج پیدا میکنید.
گاهی یک کالا به تنهایی کار نمیکند. مثلاً «چراغ مطالعه» بدون «برق» و «لامپ» فایدهای ندارد. بنابراین خانوادهها باید چند کالای مکمل را با هم تهیه کنند. به همین دلیل است که وقتی پدر یا مادرتان میخواهند یک وسیلهٔ جدید بخرند، همیشه فکر میکنند که آیا همهٔ چیزهای کنار آن را هم دارند یا نه.
سؤالهای چالشی؛ مثل یک گفتوگوی دوستانه
پاسخ: نه همیشه. بعضی کالاها را میتوانیم قرض بگیریم، مثل کتاب از کتابخانه یا توپ از دوستمان. بعضی کالاها را هم خانواده با هم شریک میشوند، مثلاً یک جعبه مداد رنگی بزرگ برای خواهر و برادرها. همچنین بعضی چیزها را میشود ساخت، مانند کاردستی یا خمیر بازی خانگی.
پاسخ: چون هر کسی کار و زندگی متفاوتی دارد. مثلاً یک نقاش به رنگ و قلمموی مخصوص نیاز دارد، اما یک معلم ممکن است به تخته و ماژیک نیاز داشته باشد. یا یک ورزشکار به کفش مخصوص دویدن احتیاج دارد، اما یک دانشآموز معمولی با کفش ساده هم میتواند به مدرسه برود.
پاسخ: خیر. بعضی کالاها «ضروری» هستند؛ یعنی بدون آنها زندگی سخت میشود، مثل آب آشامیدنی، خوراک، لباس گرم برای زمستان و دارو. بعضی دیگر «لوکس» یا تجملی هستند؛ مثل انواع شکلاتهای گران، چندین جفت کفش تزیینی یا یک خودکار طلایی. خانوادهٔ عاقل اول کالاهای ضروری را میخرد، بعد اگر پول اضافه ماند، سراغ بقیه میرود.
