خانه
گاما

محراب: جایگاه امام جماعت در مسجد.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/03/14
تعداد بازدید209
محراب: جایگاه امام جماعت در مسجد.

محراب: جایگاه ویژهٔ امام جماعت در مسجد

جایی که نماز جماعت شکل می‌گیرد و همه پشت سر یک نفر می‌ایستند
چکیده: محراب جایگاه امام جماعت در مسجد است. در این مقاله می‌خوانیم که محراب چه شکلی است، چه فرقی با بقیهٔ جای مسجد دارد، چرا امام جماعت آن‌جا می‌ایستد و خودِ دانش‌آموزان چه ارتباطی با محراب در زندگی روزمره‌شان دارند. کلیدواژه‌ها: محراب، امام جماعت، مسجد، صفوف نماز.

محراب یعنی چه؟ و چه شکلی است؟

شاید وقتی وارد مسجد محله‌تان شده‌اید، دیوار قبله را نگاه کرده باشید. جایی که یک قوس مانند طاقچهٔ کوچک و زیبا در دیوار دیده می‌شود. به آن «محراب» می‌گویند. محراب جایگاه امام جماعت است؛ یعنی کسی که نماز را پیش می‌برد و بقیه پشت سر او نماز می‌خوانند. محراب معمولاً با کاشی‌کاری یا گچ‌بری تزئین شده تا نشان دهد این نقطه جایگاه ویژه‌ای است. امام جماعت درست در همان نقطه می‌ایستد تا همه بتوانند حرکت‌های او را ببینند. اگر دقت کنید، محراب همیشه در وسط دیوار قبله قرار دارد، چون کعبه پشت آن دیوار است.
برای اینکه بهتر متوجه شوید، تصور کنید در مدرسه موقع صف صبحگاهی، معاون مدرسه جلوی همه می‌ایستد تا بقیه ببینند و هماهنگ حرکت کنند. در مسجد هم محراب نقش همان جایگاه جلویی را دارد. امام جماعت با ایستادن در محراب، صدایش به همه می‌رسد و کسانی که در ردیف‌های آخر نشسته‌اند هم به راحتی او را می‌بینند.
جایگاه در مسجد چه کسی آنجا می‌ایستد؟ نقش آن مکان
محراب امام جماعت پیش نماز و راهنما
صف اول نمازگزاران نزدیک‌ترین افراد به امام
صف‌های عقب‌تر سایر نمازگزاران دنبال‌کنندهٔ امام

محراب در زندگی روزمرهٔ ما: یک مثال ملموس

فرض کنید در کلاس درس، معلم پشت میز می‌ایستد و همهٔ دانش‌آموزان به او نگاه می‌کنند تا درس را یاد بگیرند. اگر معلم جایش را عوض کند و مثلاً گوشهٔ کلاس بایستد، شمایی که پشت کلاس نشسته‌اید، خوب او را نمی‌بینید و شاید صدایش هم به شما نرسد. محراب در مسجد دقیقاً همان نقش جایگاه معلم را دارد. امام جماعت در محراب می‌ایستد تا صدایش به آخرین ردیف برسد و حرکاتش برای همه واضح باشد.
یک مثال دیگر: وقتی در حیاط مدرسه بازی «پشت خط» انجام می‌دهید، یک نفر جلوی همه می‌ایستد و بقیه پشت یک خط صف می‌کشند. آن یک نفر شبیه امام جماعت است و خطی که بقیه پشت آن می‌ایستند، شبیه صفوف نماز. محراب نقطهٔ ثابتی است که آن فرد جلویی هر روز در همان نقطه می‌ایستد تا همه عادت کنند و راحت صف ببندند. به همین دلیل است که در هر مسجد محراب همیشه در یک جای مشخص قرار دارد.
گاهی دانش‌آموزان برای مسابقهٔ اذان یا نمازخوانی به مسجد می‌روند. آن موقع آن که اذان می‌گوید کنار محراب می‌ایستد. این حس را داشتید که وقتی جلوی جمع می‌ایستید، کمی ذوق دارید ولی کمی هم استرس دارید؟ امام جماعت هم باید خیلی خوب با جایگاه محراب آشنا باشد تا بقیه را درست راهنمایی کند.

چند پرسش و پاسخ چالشی دربارهٔ محراب

پرسش اول
پرسش: آیا امام جماعت حتماً باید داخل محراب بایستد یا می‌تواند یک قدم جلوتر یا عقب‌تر بایستد؟
پاسخ: بهتر است امام جماعت درست در محراب بایستد، چون محراب جایگاه مخصوص اوست و نشان می‌دهد که او پیش نماز است. اما اگر فضای مسجد کوچک باشد یا محراب خیلی گود باشد، می‌تواند کمی جلوتر بیاید تا همه او را ببینند. ولی معمولاً همهٔ امامان جماعت همان نقطهٔ محراب را برای ایستادن انتخاب می‌کنند.
پرسش دوم
پرسش: چرا در بعضی مسجدهای قدیمی، محراب خیلی تزئینات دارد ولی در مسجدهای جدید ساده‌تر است؟
پاسخ: در گذشته هنر کاشی‌کاری و گچ‌بری خیلی رواج داشت و مردم دوست داشتند جایگاه امام را با نقش‌های زیبا درست کنند تا محراب چشمگیرتر باشد. اما در محراب هر چه ساده‌تر باشد هم اشکالی ندارد. مهم این است که جای امام مشخص باشد، نه اینکه چه قدر تزئینات دارد. بعضی از مسجدهای جدید هم محراب را ساده می‌سازند تا همهٔ توجه نمازگزاران به خدا باشد، نه به نقش و نگارهای دیوار.
پرسش سوم
پرسش: اگر کسی غیر از امام در محراب بایستد، اشکال دارد؟
پاسخ: در زمان نماز جماعت فقط امام جماعت باید در محراب بایستد. ولی اگر نماز تمام شد، هیچ اشکالی ندارد که یک دانش‌آموز یا فرد دیگر برای خواندن دعا یا قرآن پشت محراب بایستد. محراب مانند صندلی معلم در کلاس است که در زمان درس فقط معلم روی آن می‌نشیند، اما بعد از درس هر کسی می‌تواند کنار آن بایستد.
نکتهٔ پایانی
محراب فقط یک طاقچه در دیوار مسجد نیست. محراب نشانهٔ رهبری، نظم و یکدلی در نماز جماعت است. وقتی به مسجد می‌روید و امام را در محراب می‌بینید، یعنی همه پشت سر یک نفر صف بسته‌اند تا با هم نماز بخوانند. شما هم اگر روزی امام جماعت شدید، می‌دانید که جایگاه شما همان محراب زیبا و ساده است. حالا دفعهٔ بعد که وارد مسجد می‌شوید، نگاهی به محراب بیندازید و به زحمت کسی فکر کنید که آنجا می‌ایستد تا نماز شما را درست راهنمایی کند.
محلّه: بخشی از شهر یا روستا که گروهی از مردم در همسایگی یکدیگر زندگی می‌کنند.
کپسول آموزشی

محلّه: بخشی از شهر یا روستا که گروهی از مردم در همسایگی یکدیگر زندگی می‌کنند.

همسایه: فرد یا خانواده‌ای که نزدیک خانه‌ی ما زندگی می‌کند.
کپسول آموزشی

همسایه: فرد یا خانواده‌ای که نزدیک خانه‌ی ما زندگی می‌کند.

همسایگی: زندگی کردن افراد یا خانواده‌ها در نزدیکی یکدیگر.
کپسول آموزشی

همسایگی: زندگی کردن افراد یا خانواده‌ها در نزدیکی یکدیگر.

همدلی: احساس همراهی و توجه به حال دیگران.
کپسول آموزشی

همدلی: احساس همراهی و توجه به حال دیگران.

همکاری: کمک کردن افراد به یکدیگر برای انجام کارها.
کپسول آموزشی

همکاری: کمک کردن افراد به یکدیگر برای انجام کارها.

رفتار نیک با همسایگان: رعایت حقوق همسایه و مهربانی و کمک به او.
کپسول آموزشی

رفتار نیک با همسایگان: رعایت حقوق همسایه و مهربانی و کمک به او.

امانت‌داری: نگهداری درست از چیزی که به انسان سپرده شده است.
کپسول آموزشی

امانت‌داری: نگهداری درست از چیزی که به انسان سپرده شده است.

راستگویی: بیان سخن درست و پرهیز از دروغ.
کپسول آموزشی

راستگویی: بیان سخن درست و پرهیز از دروغ.

مقرّرات محلّه: قانون‌ها و رفتارهایی که برای زندگی بهتر در محلّه باید رعایت شوند.
کپسول آموزشی

مقرّرات محلّه: قانون‌ها و رفتارهایی که برای زندگی بهتر در محلّه باید رعایت شوند.

مزاحمت برای همسایه: رفتاری که باعث ناراحتی، آزار یا اختلال در آرامش همسایه شود.
کپسول آموزشی

مزاحمت برای همسایه: رفتاری که باعث ناراحتی، آزار یا اختلال در آرامش همسایه شود.

آلودگی محل زندگی: کثیف شدن خانه، کوچه یا محلّه بر اثر رعایت نکردن پاکیزگی.
کپسول آموزشی

آلودگی محل زندگی: کثیف شدن خانه، کوچه یا محلّه بر اثر رعایت نکردن پاکیزگی.

حق همسایه: احترام، آرامش و امنیتی که هر همسایه باید از آن برخوردار باشد.
کپسول آموزشی

حق همسایه: احترام، آرامش و امنیتی که هر همسایه باید از آن برخوردار باشد.