خانه
گاما

متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.

دسته بندی:کپسول آموزشی
بروزرسانی شده در:1405/07/17
تعداد بازدید118
متمم: واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند.

متمم؛ کامل‌کنندهٔ معنای جمله

واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند
در زبان فارسی، برخی جمله‌ها با فعل و نهاد کامل نمی‌شوند و به واژه یا گروهی از واژه‌ها نیاز دارند تا معنای فعل، صفت یا اسم را تمام کنند. این عنصر زبانی «متمم» نام دارد و معمولاً پس از یک حرف اضافه مانند «به»، «از»، «با»، «برای» یا «در» می‌آید. شناخت متمم به ما کمک می‌کند جمله‌ها را درست‌تر بسازیم، معنای دقیق‌تری از متن بفهمیم و در نوشتن، ابهام و کژتابی را کاهش دهیم. متمم هم در نوشتار رسمی و علمی اهمیت دارد و هم در گفت‌وگوی روزمره، چون بدون آن گاهی پیام جمله ناقص می‌ماند.

متمم چیست و چه جایگاهی در جمله دارد؟

متمم واژه یا گروهی از واژه‌هاست که پس از حرف اضافه می‌آید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند. برای نمونه، در جملهٔ «علی به کتابخانه رفت»، بخش «کتابخانه» متمم است؛ زیرا پس از حرف اضافهٔ «به» آمده و معنای فعل «رفت» را کامل کرده است. اگر بگوییم «علی رفت»، جمله از نظر دستوری درست است، اما اطلاعات مهمی دربارهٔ مقصد او ندارد. متمم همین کمبود را جبران می‌کند.

متمم همیشه با حرف اضافه همراه است. حرف اضافه پیوندی است که میان فعل، صفت یا اسم و متمم رابطه برقرار می‌کند. این رابطه می‌تواند مکانی، زمانی، سببی، ابزاری یا مفهومی باشد. مثلاً در «با دوستم به مدرسه رفتم»، «دوستم» متممِ «با» و «مدرسه» متممِ «به» است. گاهی متمم یک واژهٔ تنهاست و گاهی گروهی از واژه‌هاست؛ مانند «به دانش‌آموزان کلاس دهم».

نقش نیاز به حرف اضافه نمونه
متمم بله، همیشه با حرف اضافه به دوستم گفتم
مفعول خیر، بدون حرف اضافه کتاب را خواندم
مسند خیر، معمولاً بدون حرف اضافه هوا سرد است

متمم در کنار فعل، صفت و اسم

متمم تنها به فعل وابسته نیست؛ گاهی صفت یا اسم نیز برای کامل شدن معنا به متمم نیاز دارند. در «او به موفقیت امیدوار است»، «موفقیت» متممِ صفت «امیدوار» است. در «احترام به معلم واجب است»، «معلم» متممِ اسم «احترام» است. این نکته نشان می‌دهد که متمم نقشی گسترده در زبان دارد و فقط به فعل محدود نمی‌شود.

گاهی حذف متمم باعث می‌شود جمله از نظر دستوری درست بماند، اما معنای آن ناقص یا مبهم شود. مثلاً «او علاقه دارد» بدون متمم معلوم نمی‌کند به چه چیزی علاقه دارد. اما «او به مطالعه علاقه دارد» معنایی روشن می‌سازد. به همین دلیل، در نوشته‌های علمی و آموزشی، آوردن متمم مناسب اهمیت زیادی دارد.

نکته: بسیاری از دانش‌آموزان متمم را با مفعول اشتباه می‌گیرند. مفعول معمولاً بدون حرف اضافه می‌آید، اما متمم همیشه با حرف اضافه همراه است. برای تشخیص، ابتدا حرف اضافه را پیدا کنید؛ واژه یا گروهی که پس از آن می‌آید، متمم است.

پرسش‌های چالشی دربارهٔ متمم

آیا هر واژه‌ای که پس از حرف اضافه می‌آید متمم است؟

بله، در دستور زبان فارسی، هر واژه یا گروهی از واژه‌ها که پس از حرف اضافه بیاید و معنای فعل، صفت یا اسم را کامل کند، متمم نام دارد. اما باید توجه کرد که حرف اضافه همیشه آشکار نیست و گاهی در جمله حذف می‌شود؛ در این حالت تشخیص متمم دشوارتر است.

آیا متمم می‌تواند پیش از فعل بیاید؟

بله، جای متمم در جمله ثابت نیست. در جملهٔ «به کتابخانه علی رفت»، متمم پیش از فعل آمده است. آنچه اهمیت دارد، رابطهٔ معنایی و وابستگی متمم به فعل، صفت یا اسم است، نه فقط جای آن.

چرا گاهی جمله بدون متمم هم درست به نظر می‌رسد؟

زیرا برخی فعل‌ها به متمم نیاز ندارند و معنایشان کامل است؛ مانند «خوابیدم» یا «رسیدم». اما فعل‌هایی مانند «رفتن»، «گفتن» و «علاقه داشتن» معمولاً به متمم نیاز دارند تا پیام جمله کامل شود. تشخیص این تفاوت به نوع فعل و بافت جمله بستگی دارد.

آیا متمم همیشه یک واژه است؟

نه، متمم می‌تواند گروهی از واژه‌ها باشد. مثلاً در «به دانش‌آموزان مدرسهٔ ما احترام بگذار»، بخش «دانش‌آموزان مدرسهٔ ما» متمم است و از چند واژه تشکیل شده است. بنابراین متمم هم واژه و هم گروه واژه‌ای می‌تواند باشد.

متمم یکی از نقش‌های مهم دستوری در زبان فارسی است که معنای فعل، صفت یا اسم را کامل می‌کند و معمولاً پس از حرف اضافه می‌آید. شناخت درست متمم به ما کمک می‌کند جمله‌های دقیق‌تر و رساتری بسازیم، ابهام را کاهش دهیم و در خواندن و نوشتن متن‌های گوناگون موفق‌تر باشیم. برای تشخیص متمم، ابتدا حرف اضافه را پیدا کنید و سپس واژه یا گروه واژه‌ای پس از آن را بررسی کنید. تمرین با مثال‌های روزمره، این مفهوم را بهتر در ذهن تثبیت می‌کند.
نهاد: جزئی از جمله که دربارهٔ آن خبری داده می‌شود یا کاری به آن نسبت داده می‌شود.
کپسول آموزشی

نهاد: جزئی از جمله که دربارهٔ آن خبری داده می‌شود یا کاری به آن نسبت داده می‌شود.

مسند: جزئی از جملهٔ اسنادی که حالت، ویژگی یا هویت نهاد را بیان می‌کند.
کپسول آموزشی

مسند: جزئی از جملهٔ اسنادی که حالت، ویژگی یا هویت نهاد را بیان می‌کند.

فعل اسنادی: فعلی که نهاد را به مسند نسبت می‌دهد و معمولاً مفهوم بودن، شدن یا گشتن را می‌رساند.
کپسول آموزشی

فعل اسنادی: فعلی که نهاد را به مسند نسبت می‌دهد و معمولاً مفهوم بودن، شدن یا گشتن را می‌رساند.

قید: واژه یا گروهی از واژه‌ها که چگونگی، زمان، مکان، مقدار یا حالت انجام فعل را بیان می‌کند.
کپسول آموزشی

قید: واژه یا گروهی از واژه‌ها که چگونگی، زمان، مکان، مقدار یا حالت انجام فعل را بیان می‌کند.

مفعول: واژه یا گروهی از واژه‌ها که انجام فعل بر آن واقع می‌شود و معمولاً با نشانهٔ «را» همراه است.
کپسول آموزشی

مفعول: واژه یا گروهی از واژه‌ها که انجام فعل بر آن واقع می‌شود و معمولاً با نشانهٔ «را» همراه است.

مضاف‌الیه: واژه‌ای که پس از اسم دیگری می‌آید و به‌وسیلهٔ کسرهٔ اضافه به آن وابسته می‌شود.
کپسول آموزشی

مضاف‌الیه: واژه‌ای که پس از اسم دیگری می‌آید و به‌وسیلهٔ کسرهٔ اضافه به آن وابسته می‌شود.

پیرایهٔ خرد: تعبیر استعاری به معنای زیور و مایهٔ ارزش عقل و خرد؛ تعبیر استعاری برای خرد و دانشی که مایهٔ ارزش و آراستگی انسان است.
کپسول آموزشی

پیرایهٔ خرد: تعبیر استعاری به معنای زیور و مایهٔ ارزش عقل و خرد؛ تعبیر استعاری برای خرد و دانشی که مایهٔ ارزش و آراستگی انسان است.

ذخیرت تجربت: تعبیر استعاری برای مجموعهٔ تجربه‌های اندوخته‌شده.
کپسول آموزشی

ذخیرت تجربت: تعبیر استعاری برای مجموعهٔ تجربه‌های اندوخته‌شده.

حازم: محتاط و دوراندیش.
کپسول آموزشی

حازم: محتاط و دوراندیش.

کلیله و دمنه: کتابی از حکایت‌های تمثیلی و اخلاقی که ترجمهٔ فارسی مشهور آن به قلم نصرالله منشی است.
کپسول آموزشی

کلیله و دمنه: کتابی از حکایت‌های تمثیلی و اخلاقی که ترجمهٔ فارسی مشهور آن به قلم نصرالله منشی است.

نصرالله منشی: مترجم و نویسندهٔ فارسی‌زبان سدهٔ ششم هجری و مترجم مشهور «کلیله و دمنه».
کپسول آموزشی

نصرالله منشی: مترجم و نویسندهٔ فارسی‌زبان سدهٔ ششم هجری و مترجم مشهور «کلیله و دمنه».

نیما یوشیج: شاعر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی؛ نام اصلی او علی اسفندیاری است.
کپسول آموزشی

نیما یوشیج: شاعر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی؛ نام اصلی او علی اسفندیاری است.