درسنامه آموزشی عربی کلاس هفتم
درس 12: حِوارٌ بَيَْن وَلَدَينِ
الْمُعْجَم: واژهنامه
| أَب (أَبو): پدر | أُسْرَة: خانواده |
| إلَی اللِّقاءِ: به امید دیدار | أَنَا بِخَیرٍ: خوبم |
| جَدّ: پدربزرگ جَدَّة: مادربزرگ |
حِوار: گفتوگو |
| شارِع: خیابان | صَباحَ الخَیر، صَباحَ النّور: صبح بهخیر |
| فی أَمانِ اللّٰهِ: خداحافظ | کَیْفَ: چطور |
| ـکِ: ـَت، ـِ تو حالُکِ: حالت، حالِ تو |
مَعَ السَّلامَةِ: بهسلامت |
| ـنا: ـِمان، ـِ ما فُندُقُنا: هتلِمان، هتل ما |
نِهایَة: پایان |
| ـهُما: ـِشان، ـِ آنها، ـِ آن دو وَجْهِهِما: صورتشان |
نَصِّ الدَّرسِ: حِوارٌ بَیْنَ وَلَدَیْنِ (سَمیر و حمید)

گفتو گو بین دو پسر (سمیر و حمید)
- أَهلاً وَ سَهلاً بِکُم صَباحَ الْخَیرِ.
خوش آمدید صبح به خیر
- صَباحَ النّورِ.
صبح به خیر. (صَباحُ الخَیر نیز درست است.)
- کَیفَ حالُکَ؟
حال شما چطور است؟
- أنا بِخَیرٍ وَ کَیفَ أنتَ؟
خوبم. شما چطوری؟
- أنا بِخَیرٍ؛ مِنْ أیْنَ أنتَ؟
خوبم. کجایی هستی؟
- أنا مِنْ إیران و مِنْ أیْنَ أنتَ؟
من اهل ایران هستم و شما کجایی هستی؟
- أنا مِن الْعِراق؛ هَلْ أنتَ مِنْ مشهد؟
من اهل عراق هستم.آیا شما اهل مشهد هستی؟
- لا؛ أنا مِن مازندران.
نه من اهل مازندران هستم.
- و أنا مِنَ الْبَصرة.
و من اهل بصره هستم.
- مَا اسْمُکَ؟
اسم شما چیست؟
- اِسْمی سمیرٌ و مَا اسْمُکَ؟
اسم من سمیر است و اسم شما چیست؟
اِسمی حمیدٌ.
اسم من حمید است.
- أیْنَ أُسْرَتُکَ؟
خانوادهات کجا هستند؟
- هُمْ جالِسونَ هُناکَ. ذٰلِکَ أبی وَ تِلْکَ أُمّی. ذٰلِکَ جَدّی و تِلْکَ جَدَّتی.
آنها آنجا نشستهاند. آن پدرم و آن مادرم است. آن پدربزرگم و آن مادربزرگم است.
- أینَ فُندُقُکُم؟
هتل شما کجاست؟
- فی نِهایةِ هٰذَا الشّارِعِ.
در آخر این خیابان است.
- کَم یَوماً أنتم فی کربلاء؟
چند روز شما در کربلا هستید؟
- ثلَاثةَُ أیّامٍ.
سه روز
- مَنْ هٰذَا الْوَلَدُ؟
آن پسر کیست؟
- هوَ أخی.
او برادرم است.
- مَا اسْمُهُ؟
اسم او چیست؟
- اِسْمُهُ جعفرٌ.
اسم او جعفر است.
- فی أمانِ اللّهِ.
خداحافظ
- إلَی اللِّقاءِ. مَعَ السَّلامَةِ.
به امید دیدار. به سلامت.
التَّمارینُ
التَّمْرینُ الْأوَّلُ (صفحهٔ 96 کتاب درسی)
با توجّه به متن درس، پاسخ صحیح و غلط را معلوم کنید.
1- سمیرٌ مِن مصر. غلط
سمیر اهل مصر است.
2- جعفرٌ أخو حمیدٍ. صحیح
جعفر برادر حمید است.
3- حمیدٌ مِن مازندران. صحیح
حمید اهل مازندران است.
4- أُسرَةُ حمیدٍ فِی کربَلاء أَربَعَةَ أَیامٍ. غلط
خانوادهٔ حمید چهار روز در کربلا هستند.
5- فُندُقُ أُسرَةِ حمیدٍ فِی بدایة الشّارِعِ. غلط
هتل خانوادهٔ حمید در ابتدای خیابان است.
التَّمْرینُ الثّانی (صفحهٔ 97 کتاب درسی)
به پرسشهای زیر پاسخ دهید.
1- کَیفَ حالُکَ؟ (کَیفَ حالُکَ؟) أنا بِخَیْرٍ، شُکْراً.
حالت چطور است؟ من خوبم، سپاسگزارم.
2- مِنْ أینَ أنتَ؟ (مِنْ أینَ أنتِ؟) أَنا مِنْ إِیران.
تو اهل کجا هستی؟ من از ایران هستم.
3- مَا اسْمُکَ؟ (مَا اسْمُکِ؟) اِسْمی أَحْمَد.
اسمت چیست؟ نام من احمد است.
4- أینَ بَیتُکَ؟ (أینَ بَیتُکِ؟) بَیْتی فی طَهْران.
خانهات کجاست؟ خانهٔ من در تهران است.
تمرین برای خانه (صفحهٔ 97 کتاب درسی)
کدام کلمه از نظر معنا با سه کلمۀ دیگر «ناهماهنگ» است؟
1- أَبو / أُمّ / أَخو / أَمام
پدر / مادر / برادر / روبهرو
2- وَجَع / شارِع / مَدینَة / قَریَة
درد / خیابان / شهر / روستا
3- شَهر / سَنَة / بَحر / یَوم
ماه / سال / دریا / روز
4- فُندُق / صَباح / بُستان / صَفّ
هتل / صبح / باغ / کلاس
5- أَنَا / أَنتَ / هَلْ / هوَ
من / تو / آیا / او (مذکر)
6- نَحنُ / خَلَقَ / أَنتُم / هُم
ما / آفرید / شما / آنان
7- أُسرَة / کَیفَ / أَینَ / کَمْ
خانواده / چگونه / کجا / چند
8- ـکَ / وَ / ـها / ـنا
پسوندِ تو (ناهماهنگ نسبت به بقیه) / و / پسوندِ او / پسوندِ ما
9- سِتَّة / ثَمانیَة / أُسبوع / عَشََرَة
شش / هشت / هفته / ده
10- وَجْه / شَمس / قَمَر / سَحاب
صورت / خورشید / ماه / ابر
11- ثلاثةَ / ذٰلِکَ / هٰذِهِ / تِلکَ
سه / آن (مذکر) / این (مونث) / آن (مونث)
12- هٰذانِ / هاتانِ / هٰؤلاءِ / إلیٰ
این دو (مذکر) / این دو (مونث) / اینان / به سوی
تمرین برای خانه (صفحهٔ 101 کتاب درسی)
در جای خالی با توجّه به ترجمۀ فارسی، ضمیرِ مناسب بنویسید.
1- مَا اسْمُـ .........؟ - اِسمی نورا. [نامت چیست؟ - نامم نوراست.] ـکَ / ـکِ
در ترجمه آمده «نامت چیست؟»؛ ضمیر ـکَ به معنای «تو (مذکر)» است و با «نام تو» مطابقت دارد.
2- هٰذا ناصِرٌ ........ ناجِحٌ. [این ناصر است. او موفّق است.] هوَ / هیَ
چون ناصر پسر است (مذکر)، باید ضمیر مفرد مذکر بیاید، یعنی هوَ (او).
3- .......... عیسیٰ وَ موسیٰ. [ایشان عیسی و موسی هستند.] هُم / هُما
دو نفر (عیسی و موسی) ذکر شدهاند؛ برای اشاره به دو نفر از ضمیر مثنّی استفاده میکنیم: هُما.
4- یا بَنات، أَینَ صَفُّ ......... [ای دخترها، کلاستان کجاست؟] ـکُم / ـکُنَّ
خطاب به دخترها (جمع مؤنث) است، پس باید از ضمیر متصل جمع مؤنث استفاده شود: کُنَّ (کلاسِ شما دخترها).
5- ............ طالِبانِ مُؤَدَّبانِ. [شما دو دانشآموز با ادبید.] أَنتُم / أَنتُما
دو دانشآموز مورد خطاب هستند، ضمیر مثنّی برای «شما دو نفر» لازم است: أَنتُما.
6- ............ فی الصَّفِّ الْْأَوَّلِ. [من در کلاسِ اوّل هستم.] أَنَا / هوَ
ترجمه میگوید «من در کلاس اول هستم»؛ بنابراین ضمیر «من» یعنی أَنا درست است.
7- ............ أُمَّهاتٌ صابِراتٌ. [ایشان مادرانی بُردبارند.] أَنتُنَّ / هُنَّ
«ایشان مادرانی بردبارند» (جمع مؤنث)، پس ضمیر جمع مؤنث هُنَّ استفاده میشود.
8- ............ لاعِبَةٌ فائِزَةٌ. [تو بازیکنی برندهای.] أَنتَ / أَنتِ
«تو بازیکنی برندهای» و چون «بازیکن» اینجا مؤنث آمده (لاعِبَة)، باید ضمیر مؤنث مفرد به کار رود: أَنتِ.
9- مَدرَسَتـ ............ جَمیلَةٌ. [مدرسهام زیباست.] ـی / ـنا
در فارسی گفته «مدرسهام»؛ ضمیر متصل ـی به معنای «ـم / من» است
10- عَلَیـ .......... بِالْخُروج. [باید بیرون بروی.] ـکَ / ـنا
ترجمه میگوید «باید بیرون بروی»؛ مخاطب مفرد مذکر است، پس ضمیر متصل ـکَ میآید.
11- ............ مِن إیران. [ما اهلِ ایرانیم.] هُما / نَحنُ
ترجمه میگوید «ما اهل ایرانیم»؛ ضمیر جمع متکلم نَحنُ صحیح است.
12- عَلَیـ ............ بِالصَّبر. [باید صبر کنید.] ـها / ـکُم
ترجمه میگوید «باید صبر کنید»؛ خطاب به چند نفر (شماها)، پس ضمیر متصل جمع مذکر ـکُم درست است.
فعل ماضی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|















