یکی از مهم‌ترین مباحث در دوره ابتدایی، آموزش ضرب، به ویژه ضرب اعداد دو رقمی در کتاب ریاضی پایه چهارم است. روش‌های مرسوم و کهن آموزشی که عموماً مبتنی بر حفظ کورکورانه قواعد و تکرار مکانیکی مراحل یک الگوریتم خشک عددی بودند، همواره زمینه‌ساز بروز خطاهای شناختی پرتکرار، تثبیت بدفهمی‌ها در زمینه ارزش مکانی ارقام و در نهایت پیدایش احساس شکست و اضطراب ریاضی در کودکان شده‌اند. این پژوهش در قامت یک فرایند اقدام‌پژوهی کلاسی، با هدف بررسی تأثیر مدل بازنمایی مساحتی بر بهبود فرایند درک مفهومی و کاهش خطاهای یادگیری دانش‌آموزان تدوین شده است. پژوهش حاضر بر آن است تا نشان دهد چگونه می‌توان با گذر از انفعال روش‌های قدیمی و توسل به الگوی مساحتی، فضای رخوت‌زده کلاس را به محیطی پر از جستجوگری و یادگیری تبدیل نمود و موانع پنهان یادگیری را از سر راه برداشت.