1. شناسایی «مجاز» و «حقیقی» در واژگان. 2. بررسی واژه‌های دارای معنای «مجاز» به کمک «علاقه» یا «شباهت». 3. تفکیک مجازهای استعاره، کنایه، و تشبیه در اشعار. 4. تجزیه و تحلیل کاربرد واژه‌های «نرگس»، «خنجر»، «سینه» و مشابه در معانی مجازی. 5. توضیح قرینه‌های معنایی که انتقال از «حقیقی» به «مجاز» را نشان می‌دهند. 6. شناخت کاربرد «استعاره مصرحه» و «استعاره» در ابیات. 7. ارتباط بین واژه‌های مجاز و مفاهیم انتزاعی مثل «دل»، «جان»، «خاک». 8. تحلیل واژگان با «رابطه شباهت» در کاربردهای مجازی. 9. تبدیل معنای مجازی به استعاره در ابیات مختلف. 10. تشخیص مجاز در ترکیب‌های پیچیده، مانند «آسمان» یا «فلک» در معنای نمادین.