مفاهیم اصلی مورد سنجش در این آزمون شامل نیازمندی انسان‌ها به خداوند و فقر ذاتی آنها در برابر او، اهمیت «تفکر» در عبادت و نزدیکی به خدا، نقش قلب در درک حضور الهی، رابطه مستمر خداوند با جهان به عنوان خالق و پایدار کننده آن، درک ناتوانی انسان در شناخت ذات خداوند و محدودیت‌های ذهن بشری در این زمینه، مفهوم تسلسل علت‌ها و ضرورت وجود آفریننده‌ای که خود نیازی به خالق ندارد، و بیان معرفت الهی از طریق مشاهده‌ی مخلوقات و تأمل در قدرت و حکمت خداوند می‌شود.