متن املاي تقريري هماهنگ استاني خردادماه 95 استان گلستان بدان كه هر چه در وجود است، همه صنع خداي تعالي است. زمين و آنچه بر وي است، چون كوه‌ها و بيابان‌ها و نهرها و آنچه در كوه‌هاست، از انواع نباتات و آنچه در برّ و بَحر است. بايد اهميّت و ارزش ارتباط‌ها را بدانيم و در پي ايجاد دوستي‌هاي خوب و مفيد باشيم. انسان بي‌دوست، همواره غمگين است؛ به بيان ديگر تنهايي، يكي از سنگين ترين مصائب است. «ذوقي چنان ندارد، بي دوست زندگاني» مادران، دل به مهر فرزندان، گرم و تپنده مي‌دارند و فرزندان در پرتو گرم و گواراي مادر، جان مي‌گيرند و مي‌پرورند و مي‌بالند. اين دو را پيوندها و آوندهايي به سرچشمه‌هاي يكتايي مي‌رساند و خوشي و ناخوشي يكي را به ديگري پيوند مي‌زند. از گوشة صومعه آواز درآمد كه: اي مرد! خود را رنجه مدار كه او چند سال است تا به ما دل سپرده است. ابليس زهره ندارد كه گرد او گردد. تو خود را مرنجان اي طّرار! كه اگر يك دوست خفته است، دوست ديگر بيدار است. اي مفضّل، دربارة آن صفتي كه از ميان ساير حيوانات، ويژة انسان است، تفكّر كن كه آن‌«حيا» است. اگر حيا نمي‌بود، هيچ كس مهمانداري نمي‌كرد و وفا به وعده‌ها نمي‌نمود و نيازهاي مردم را بر نمي‌آورد و امانت‌هاي مردم را پس نمي‌دادند و ترك معاصي نمي‌كردند.