رویکردهای عدالت اجتماعی و نابرابری در جامعه، شامل رویکرد کمونیستی و لیبرالی، تفاوت‌های اساسی در مفهوم مالکیت، توزیع ثروت و نقش دولت دارند. رویکرد کمونیستی با لغو مالکیت خصوصی، بر برابری و عدالت اقتصادی تأکید می‌کند و نابرابری ناشی از روابط سلطه‌جویانه و مالکیت ظالمانه را محکوم می‌نماید، معتقد است که نابرابری طبیعی نیست و باید با حذف مالکیت خصوصی، شرایط برابر برای رقابت فراهم شود. در مقابل، رویکرد لیبرالی بر قشربندی طبیعی و ضرورت نابرابری بر اساس تفاوت‌های طبیعی تأکید دارد، و نابرابری را نتیجه تفاوت‌های طبیعی و اجتناب‌ناپذیر می‌داند، و معتقد است که این نابرابری برای بقای جامعه لازم است و باید از طریق دولت، امکانات اولیه را برای همه فراهم کند تا رقابت عادلانه صورت گیرد. هر دو رویکرد، در نقطه مقابل هم، در مورد عدالت و نقش دولت و مالکیت، دیدگاه‌های متفاوتی دارند؛ رویکرد کمونیستی مالکیت خصوصی را ناپسند می‌داند و بر حذف آن تأکید دارد، در حالی که رویکرد لیبرالی بر نقش دولت در ایجاد فرصت‌های برابر و حفظ قشربندی طبیعی تأکید می‌کند. همچنین، رویکردهای مزبور به مسائل انگیزش، رقابت و عدم‌عدالت در نقطه شروع و پایان رقابت‌ها اشاره می‌کنند، و بر اهمیت عدالت اقتصادی و مقابله با نابرابری‌های ساختاری تأکید دارند.