فصل 6 به بررسی تنظیم هورمونی در بدن و نقش دستگاه هورمونی می‌پردازد، که شامل غدد و یاخته‌های ترشح‌کننده هورمون است. هورمون‌ها ترکیبات شیمیایی وارد خون می‌شوند و بر اندام‌های هدف، یعنی یاخته‌های حساس به آن هورمون‌ها، تأثیر می‌گذارند و فعالیت‌های بدن را تنظیم می‌کنند. انواع هورمون‌ها شامل هورمون رشد، هورمون‌های سوخت‌وساز و قند خون، تنظیم کلسیم، هورمون‌های جنسی مردانه و زنانه، هورمون‌های مقابله با فشارهای روحی و جسمی، و هورمون‌های تنظیم‌کننده ترشح سایر هورمون‌ها هستند. هورمون رشد، توسط هیپوفیز ترشح و بر تولید یاخته‌های خونی و جذب کلسیم در استخوان تأثیر می‌گذارد، و اختلال در آن منجر به کوتاه قدی یا بلندقدی می‌شود. هورمون‌های سوخت‌وساز، مانند هورمون‌های تیروئید، تنظیم فرآیندهای انرژی و رشد مغز را در کودکی و بزرگسالی بر عهده دارند. هورمون‌های قند خون، مثل انسولین و گلوکاگون، توسط پانکراس ترشح می‌شوند و نقش مهمی در تنظیم سطح قند خون دارند؛ کاهش ترشح انسولین می‌تواند منجر به دیابت شود. هورمون‌های مقابله با فشارهای روحی و جسمی، از غدد فوق کلیه ترشح شده و بدن را برای مقابله با عوامل استرس آماده می‌کنند، اما ترشح این هورمون‌ها با گذشت زمان کاهش می‌یابد. هورمون تنظیم‌کننده کلسیم، که توسط غده پاراتیروئید ترشح می‌شود، میزان کلسیم خون را در راستای حفظ عملکرد اعصاب، ماهیچه‌ها و استحکام استخوان‌ها کنترل می‌کند. هورمون‌های جنسی مردانه و زنانه، در دوران بلوغ صفات ثانویه جنسی را بروز می‌دهند. همچنین، هورمون‌های تنظیم‌کننده ترشح هورمون‌ها، مانند ترشح انسولین، بر فعالیت سایر غدد تأثیر می‌گذارند و فرآیندهای داخلی بدن را هماهنگ می‌سازند. در مقایسه با دستگاه عصبی، سیستم هورمونی از لحاظ شیمیایی و طول مدت تأثیر، کندتر و با اثرات بلندمدت‌تر عمل می‌کند.