نگین: در این شعر مجاز از انگشتر است.
مجاز در زبان فارسی؛ آنجا که واژه‌ها فراتر از ظاهر خود معنا می‌دهند از رابطهٔ نگین و انگشتر تا تشخیص مجاز از حقیقت و کنایه در شعر و گفتار روزمره مجاز یکی از مهمترین آرایه‌های معنایی در زبان فارسی است که در آن واژه‌ای به جای واژهٔ دیگر می‌نشیند، به شرط آن‌که میان آن دو پیوندی روشن وجود داشته باشد؛ مانند…
