فعالیت‌های اصلی روستا و عشایر: کارهایی مانند کشاورزی، باغ‌داری و دامپروری که در زندگی روستایی و عشایری اهمیت دارند

فعالیت‌های اصلی روستا و عشایر

سه فعالیت اصلی در روستا و میان عشایر

زندگی در روستا و کوچ‌نشینی با سه رکن اصلی گره خورده است. این سه فعالیت مانند سه زنجیر به هم پیوسته، چرخ زندگی را می‌چرخانند. در ادامه هرکدام را جداگانه بررسی می‌کنیم.

هر کدام از این فعالیت‌ها ابزار و زمان مخصوص به خود را دارند. کشاورز در پاییز زمین را شخم می‌زند و بذر می‌پاشد، در بهار از مزرعه مراقبت می‌کند و در تابستان درو می‌کند. باغبان درختان را هرس می‌کند، به آن‌ها آب می‌دهد و در فصل میوه‌چینی، محصول را با سبدهای بزرگ از درخت می‌چیند. دامدار هم هر روز صبح گوسفندان و بزها را به چرا می‌برد و شامگاه آن‌ها را به آغل برمی‌گرداند.

این فعالیت‌ها در زندگی روزانه‌ی ما چه نقشی دارند؟

شاید شما هر روز نان می‌خورید، میوه می‌خورید یا شیر می‌نوشید، بدون آنکه فکر کنید این خوراکی‌ها از کجا آمده‌اند. نانی که برای صبحانه میل می‌کنید، از گندمی درست شده که در مزرعه‌ی یک روستا کاشته شده است. سیبی که در میان‌وعده می‌خورید، از درختی در باغی روستایی چیده شده است. شیری که به چای می‌زنید، از گوسفند یا بزی به دست آمده که عشایر از آن نگهداری می‌کنند. بنابراین این سه فعالیت، سفره‌ی غذای ما را پر می‌کنند.

علاوه بر خوراک، لباس ما هم وابسته به این فعالیت‌هاست. پشم گوسفندان را می‌چینند و با آن نخ می‌ریسند و فرش و گلیم می‌بافند. از پوست دام‌ها هم چرم تهیه می‌شود که برای کفش و کیف به کار می‌رود. بنابراین روستاییان و عشایر با این کارها، نیازهای اساسی همه‌ی مردم را برطرف می‌کنند.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این فعالیت‌ها

کشاورزی، باغ‌داری و دامپروری سه رکن اصلی زندگی در روستا و میان عشایر هستند. این فعالیت‌ها نه تنها غذای روزانه‌ی ما را تأمین می‌کنند، بلکه پوشاک، سرپناه و بسیاری از نیازهای دیگر ما را نیز برآورده می‌سازند. هرگاه نان، میوه یا لبنیات مصرف می‌کنید، به یاد داشته باشید که پشت هر یک از این خوراکی‌ها، زحمت و دانش یک روستایی یا عشایر نهفته است. احترام به این تولیدکنندگان، یعنی قدرشناسی از سفره‌ی رنگین و زندگی آسوده‌ی خودمان.