جهان از کلاس تا کیهان: چطور کوچکی و بزرگی را بفهمیم؟
از میز تحریر تا سیارهی زمین
| چیز | تقریبا به اندازهی | نمونه در زندگی |
|---|---|---|
| مداد تراش | نوک انگشت شما | در جعبهی مداد جا میشود |
| یک دانشآموز | تقریبا ۱/۵ متر | روی صندلی کلاس مینشیند |
| کلاس درس | ده تا دوازده قدم | جا برای ۳۰ تا ۳۵ نفر |
| محلهی مدرسه | چند خیابان | پیاده تا پارک ۱۰ دقیقه راه است |
| شهر تهران | از شمال تا جنوب با ماشین ۱ ساعت | اتوبوس مدرسه از یک سر به سر دیگر میرود |
زمین در میان این چیزها آنقدر بزرگ است که اگر بخواهی دور آن را پیاده بروی، سالها زمان نیاز داری. زمین تقریبا ۴۰ هزار کیلومتر دور تا دور دارد. برای سفر به ماه هم باید ۳۸۴ هزار کیلومتر بروی؛ یعنی حدود ۳۰ برابر پهنای زمین!
مقایسه با چیزهای غولپیکر: منظومه و کهکشان
| جسم | اندازه (تقریبی) | مقایسه با چیز آشنا |
|---|---|---|
| منظومهی خورشیدی | از خورشید تا نپتون حدود ۴/۵ میلیارد کیلومتر | اگر زمین یک دانهی شن بود، خورشید اندازهی یک پرتقال میشد |
| راه شیری (کهکشان خودمان) | حدود ۱۰۰ هزار سال نوری | یعنی نوری که از یک لبه به لبهی دیگر میرسد، ۱۰۰ هزار سال طول میکشد |
| جهان (کیهان) | میلیاردها کهکشان مانند راه شیری | بزرگتر از چیزی که بتوانیم تصور کنیم |
برای درک بهتر، فرض کن کل مدرسهی تو زمین باشد. آن وقت خورشید به اندازهی یک توپ بزرگ والیبال در مرکز حیاط مدرسه میشود. نزدیکترین ستاره به خورشید (پروکسیما قنطورس) در این مقیاس، هزارها کیلومتر دورتر از مدرسهی تو قرار دارد! کهکشان راه شیری هم شامل بیش از ۲۰۰ میلیارد ستاره مثل خورشید است.
پرسش و پاسخ چالشی دربارهی بزرگ و کوچک
مقیاس یعنی بدانی یک چیز در مقایسه با چیز دیگر چقدر بزرگ یا کوچک است. از دفتر مشق و کلاس خودت شروع کن، بعد شهر و کشور را در نظر بگیر، بعد به زمین، منظومه و کهکشان برس. در هر مرحله اندازهها هزاران یا میلیونها برابر میشوند. پس هر بار که به آسمان شب نگاه میکنی، یادت باشد: تو روی یک ذرهی گرد و غبار کیهانی زندگی میکنی، اما میتوانی تمام جهان را در اندیشهات جای دهی.
