جایگاه انسان در نظام آفرینش
انسان در میان موجودات؛ بالاتر از جماد، گیاه و جانور
در نظام آفرینش، هر چیزی جایگاه خود را دارد. سنگ و خاک (جماد) هیچ حرکت و شعوری ندارند. گیاهان رشد میکنند، ولی نمیتوانند فکر کنند. جانوران میتوانند احساس گرسنگی یا ترس داشته باشند، اما انسان هم میاندیشد، هم انتخاب میکند، هم مسئولیت دارد. برای نمونه، وقتی شما صبح تصمیم میگیرید کیف خود را مرتب کنید یا به همکلاسی کمک کنید، این نشانهٔ جایگاه بالای شماست. انسان میتواند بین کار درست و نادرست یکی را برگزیند.
| نوع موجود | توانایی | مثال روزمره |
|---|---|---|
| جماد (سنگ، خاک) | هیچ رشد و شعوری ندارد | سنگ حیاط مدرسه |
| گیاه | رشد میکند، ولی فکر ندارد | گلدان شمعدانی کلاس |
| جانور | احساس دارد، اما انتخاب اخلاقی ندارد | گربهٔ حیاط خانه |
| انسان | میاندیشد، انتخاب میکند، مسئول است | شما و همکلاسیها |
انسان و زمین، آسمان و جهان گسترده
انسان تنها روی زمین زندگی نمیکند، بلکه آسمان و ستارگان را هم میبیند و دربارهشان فکر میکند. وقتی شب به آسمان نگاه میکنید و ماه و ستارهها را میبینید، ذهن شما به جاهای دور دست سفر میکند. شما میتوانید در دفتر مشق خود نقشهٔ سادهٔ آسمان بکشید یا دربارهٔ چرایی باران و باد سؤال کنید. این پرسشها و دانستنها نشان میدهد انسان مسئول شناخت جهان است. برای نمونه، وقتی بعد از زلزله به دوست خود کمک میکنید یا زباله را در سطل میاندازید، دارید جایگاه خود را به درستی نشان میدهید.
سه پرسش چالشی برای اندیشیدن
پاسخ: چون مورچه شعور و توانایی یادگیری ریاضی و خواندن ندارد. انسان میتواند درس بخواند، اختراع کند و پیشرفت کند.
پاسخ: نه، جایگاه انسان به مسئولیتپذیری و اخلاق اوست، نه فقط به رفتن به فضا. یک دانشآموز مهربان هم جایگاه والایی دارد.
پاسخ: خیر، مهم این است که انسان تلاش کند جهان را بهتر بشناسد و از آن مراقبت کند، نه اینکه همه چیز را از بر باشد.
