ضامن آهو: لقب امام رضا (ع)

ضامن آهو؛ نماد مهربانی و پناه‌دهی امام رضا (ع)

چرا ضامن آهو؟ داستانی از مهربانی بی‌پایان

لقب «ضامن آهو» یعنی کسی که آهو را تضمین می‌کند و از او محافظت می‌نماید. روزی شکارچی به آهویی تیراندازی کرد. آهوی زخمی خود را به حرم امام رضا (ع) در شهر مشهد رساند. مردم دیدند که آهو ضریح مقدس را گرفته و گریه می‌کند. شکارچی هم دنبالش آمد. وقتی چشمش به آن صحنه افتاد، خیلی شرمنده شد. با خود گفت: «چطور به حیوانی که به خانهٔ امام پناه آورده، آزار برسانم؟» پس از کردهٔ خود پشیمان شد و آهو را آزاد کرد. از آن روز به بعد، امام رضا (ع) را «ضامن آهو» نامیدند، یعنی کسی که امنیت و جان یک حیوان بی‌زبان را هم ضمانت می‌کند.

این داستان فقط یک قصه نیست. نشان می‌دهد که حرم امام رضا (ع) جای امنیت همه است؛ حتی حیوانات. ما هم می‌توانیم مثل امام رضا (ع) برای دوستان، همکلاسی‌ها یا حتی حیوانات خانگی‌مان یک پناهگاه مهربان باشیم.

در زندگی روزمرهٔ ما، ضامن آهو بودن یعنی چه؟

فرض کن در مدرسه دوستت مدادش را گم کرده و خیلی ناراحت است. تو می‌توانی مداد اضافه‌ات را به او قرض بدهی. این یک ضامن آهو بودن کوچک است. یا وقتی در حیاط خانه گنجشکی می‌بینی که آب ندارد، کاسه‌ای آب برایش می‌گذاری. امام رضا (ع) به ما یاد می‌دهد که حتی به کوچک‌ترین جان‌داران هم مهربانی کنیم. گاهی هم دوستت در بازی گروهی اشتباه می‌کند. تو می‌توانی مثل ضامن آهو از او دفاع کنی و بگویی: «اشکال ندارد، دفعهٔ بعد بهتر می‌شود.» این همان پناه‌دهی با زبان مهربان است.

سه پرسش و پاسخ چالشی برای باهوش‌ها