گاهی در بین هم‌کلاسی‌ها کسی هست که برتر از دیگران است!

گاهی بین همکارانم کسی هست که از دیگران بهتر می‌باشد!

شاید بین هم‌کلاسی‌هایم شخصی باشد که به دیگران نیکی کرده است!

قطعاً بین همکارانم کسانی هستند که از دیگران بهترند!

قرآن دامئاً سعی می‌کند که مردم را از مسخره کردن دیگران دور نماید!

تلاش دائمی قرآن این است که مردم ازتمسخر دیگران دور شوند!

قرآن همواره در تلاش است که مردم از مسخره کردن یکدیگر دست بکشند!

قرآن همیشه تلاش می‌کند که مردم از مسخره کردن دیگران دور گردند!

التنابُز ـ یَکرهُونَها

الاغتیاب ـ یُسَمُّونَها

التنابُز ـ یُحِبّونَها

الاغتیاب ـ یَکْرَهُونَها

عَلَيَّ أنْ أبتعدَ عَن ............! => الفُسوق

بئس العمل قطعُ ............... بَینَ الأصدقاءِ! => التّواصل

السّعیُ لِرفع حاجاتِ الّناسِ هو المحاولةُ ...............! القبیحَة

کَشفُ أَسرارِ النّاسِ لـِ ............... ............ إثمٌ کبیرٌ! => السّخریة

فعلٌ ماض من مصدر إستامع ـ اسم المبالغة ـ اسم المفعول

فعلٌ مضارع بزیادة حرفَیْنِ ـ اسم الآلة ـ اسم المفعول

فعل أمر مصدره علی وزن إستفعال ـ اسم الآلة ـ‌ اسم المبالغة

فعلٌ مضارع فیه حرفانِ زائدان ـ اسم المبالغة- اسم الفاعل

الغیبةٌ مِن أَهَمَّ أَسبابِ قَطعِ التواصُلِ بَینَ النّاسِ!

مِنْ کَبائِرِ الذُّنوبِ فی مَکتَبِنا تجسُّسُ أَسرارِ النّاس!

سوءُ الظّنِّ اتِّهامُ شَخصٍ لِشَخصٍ آخَرَ بِدونِ دَلیلٍ!

في هاتَینِ الآیتَینِ تحریمٌ لِتَسْمیَةِ الناسِ الأَسماءَ القبیحَةَ!

لا تُلَقِّبني بألقابٍ سیّئة‌ٍ!

الدَّلافینُ تستَطیعُ أنْ تُغَنّي کَالطُّیور!

تَیَّاُرٌ المیاهِ أخَذَني إلی الساحل!

هذا أَمرٌ عَجیبٌ یُحَیّرُني جِدّاً!

أکبر: المبتدأ

العیب: مضاف إليه

ما: المفعول

مثلُ: خبر

تَنصحُ آیاتُ القرآنِ النّاسَ! => فعلٌ مضارع لِضمیر «أنتَ»

علینا أنْ نبتعدَ عَنِ العُجْبِ! => فعلٌ معلوم مصدره «إبعاد»

«وَ جادِلهُم بالّتي هي أحسَن» => الفعل الماضي مصدره «احسان»

لا نَذکرُ عیوبَ الآخرینَ! => الفعل المعلوم بدون حرفٍ زائد

أکثر سُوَر القرآنِ الکریم نزلَتْ بعدَ الهجرة النبویّة!

الآدابُ الاجتماعیّةُ و الأحکامُ الشرعیّةُ مِن مواضیعِ السور المدنیّة!

في المصحف آیاتٌ تُعَلّمُنا العقائدَ و الأحکامَ و الأخلاقَ!

مِنْ أسبابِ بِعْثَةِ الرسول اکمالُ مکارِم الأخلاق!

سورةُ الحُجُرات سورةٌ مَکّیّةٌ نَزَلَتْ قبلَ الهِجرةِ النَّبَویَّةِ!

أَهَمُّ مَواضیعِ سورةِ الحُجُراتِ حَولَ الآدابِ الاجتماعیّة!

أُنزِلَتْ هذهِ السُّورةُ خلالَ حیاةِ خاتَمِ الأنبیاءِ!

لیسَ أکثرُ آیاتِ هذهِ السُّورةِ حولَ قدرةِ الخالقِ!

کم بیلُغُ عددُ السُوَرِ المکّیّة؟

لِمَ بُعِثَ خاتَمُ الأنبیاءِ محمّدٌ (ص)؟

ما هي أَهَمُّ مَواضیعِ السُّوَر المدنیّة؟

لماذا انْقَسَمَتِ السُّوَرُ إلی ثلاثین جزءً؟

أُنْزِلَتْ

عُرِفَتْ

 یُذْکرُ

یُتَمِّم

فعلٌ فيه ثلاثةُ حروفٍ زائدة

مصدرُهُ علی وزن «اِنْفِعال»

فعلٌ معلومٌ مضارعُهُ «تَنْقَسِمُ»

فعلٌ ماضٍ للمفرد المؤنّث

آنها که سخنان درست را از پیامبران شنیده‌اند کم می‌باشند؛ و آنان رستگارانی‌اند که به طریق حق راهنمایی شده‌اند!

کسانی که سخن حق انبیاء را می‌شنوند اندک هستند؛ آنها همان رستگاران و هدایت شدگان به راه حق می‌باشند!

آنها که حقیقتاً کلام انبیاء را بشنوند اندک هستند؛ آنها همان رستگاران و راهنمایان به طریق حق می‌باشند!

کسانی که سخن حق را از انبیاء بشنوند کم‌اند؛ ولی آنها همان رستگاران و هدایت گران به راه حق اند!

از میان مؤمنان آن کسانی که به عبادت پروردگارشان مشغولند و از خطاهای خود پشیمان هستند مردم از آنها درآسایش می‌باشند!

مؤمنان کسانی هستند که به بندگی پروردگارشان پرداخته بر اشتباهاتشان پشیمانند و مردم از دست آنان راحت می‌باشند!

عده‌ای از مؤمنین به عبادت پروردگار خویش مشغول می‌باشند و بر خطاهای خود پشیمان می‌شوند و مردم از آنها در آسایش هستند!

عده‌ای از مؤمنین مشغول عبادت پروردگارند و بر اشتباهات خود پشیمانند و مردم همیشه از دست آن ها در امان هستند!

هر کس به درس، خوب گوش نمی‌کند در امتحان رد می‌شود.

کسی که به خوبی به درس گوش فرا ندهد در امتحان مردود خواهد شد.

هر گاه به درس، خوب گوش نکنی در امتحان رد می‌شوی.

هر کس به درس خوب گوش فرا ندهد در امتحان رد می‌شود.

گرچه انشایت جلوی دانش آموزان خوانده می‌شود پس همکلاسی بی ادبت آگاه نمی‌شود.

اگر انشایت را مقابل دانش آموزان بخوانی، پس همکلاسی اخلالگر و شلوغ تو آگاه خواهد شد.

زمانی که انشای خود را در حضور دانش آموزان بخوانی، دوست شلوغ تو آگاه خواهد شد.

هرچند که انشایت را جلوی دانش آموزان میخوانی اما همکلاسی شلوغ کننده و اخلال‌گرت ناراحت می‌شود.

اگر کسی خودش را به آداب در حضور کسی که به او تعلیم داده، پایبند بکند موفق شده است.

کسی که خویش را به آداب پایبند می‌کند در حضور هر کس که به او آموزش داد، موفق خواهد شد.

هر کس خودش را در حضور کسی که او را آموزش می‌دهد، به آداب پایبند کند، موفق می‌شود.

هر کس خود را کنار کسی که او را می آموزد به ادب آراست، موفق شد.

اگر این کتاب‌های مفید را مطالعه کنی به تو در انشایت کمک خواهد کرد.

اگر این کتاب سودمند را بخوانی به تو در انشایت کمک می‌کند.

اگر این کتاب مفید را می‌خوانی به تو در انشایت کمک می‌شود.

چنانچه این کتاب سودمند را می‌خواندی به تو در انشاء کمک می‌کرد.

هر کس بسیار می‌کوشد به هدف خود نیز می‌رسد.

کسی که همیشه تلاش می‌کند به اهدافش خواهد رسید.

اگر کسی خیلی تلاش کرد به هدفش رسید.

هر کس بسیار تلاش کند به هدفش می‌رسد.

در زنگ زیست شناسی، معلم روی تخته از خواص آب بدن می‌نوشت.

در زنگ شیمی بودیم که معلم روی تخته سیاه از خواص آب بدن نوشته بود.

در کلاس زیست شناسی معلم ما روی تخته در مورد خاصیت آب برای بدن نوشت.

در زنگ زیست شناسی معلم روی تخته سیاه در مورد خواص آب برای بدن نوشت.

چیزی نمانده بود که اخلاق دانش آموز شلوغ به سکوت کلاس ما ضرر برساند.

نزدیک بود رفتار دانش آموز شلوغ‌کننده و اخلال‌گر به سکوت کلاس آسیب بزند.

رفتار دانش آموزان شلوغ داشت به سکوت کلاس ضرر می‌زد.

دانش آموز شلوغ‌کننده و اخلال‌گر آرامش کلاس را بر هم زده بود.

یک دفعه، این دخترک با کسی که پیشش می‌نشیند، به آرامی سخن گفت.

این خواهر برای یک لحظه با کسی که کنارش بود، نشست و پچ پچ کرد.

این دختر یک بار با کسی که کنارش می‌نشست، پچ پچ می‌کرد.

این دختری است که گاهی با کسی که کنارش نشست، پچ پچ کرد.

النّاس أعداءُ ما جَهِلوا: مردم دشمنان چیزی هستند که ندانستند.

العالِمُ حَیِّ وَ إن کانَ میِّتاُ: دانشمند زنده است گرچه مرده باشد.

مَن عَلّمَ علماً، فَلَه أجرُ مَن عَمِل به: هر کسی دانشی را بیاموزد (به دیگران) پس پاداش کسی را دارد که به آن عمل کند.

إذا مَلَک الأ راذِل، هَلَک الأفاضِل.:اگر فرومایگان فرمانروایی کنند، شایستگان غمگین می‌شوند.

مَن ترکَ الحَسَد زادَت محبّته عندَ النّاس! : هر کس حسادت را ترک کند محبتش در میان مردم افزون می‌شود!

مَن لایُبصر عیبَ أعماله یَشتغل بِعَیب غیرِه! : هر کس نقص اعمال خود نمی‌بیند به عیب دیگران مشغول می‌شود!

مَن یَنسَ خَطیئته یَعدَّ عیبَ النّاس عظیماً! : هر کس خطای خود را فراموش کند خطاهای دیگران برایش بزرگ می‌شود!

مَن تفکّرَ فی الأمور فَیُصبح ذا شأنٍ عظیمٍعندالنّاسِ!: هر کس در کارها بیندیشد در میان مردم دارای جایگاه والایی می‌شود!

هر کس خدا را در هر حال مطیع باشد خدا نیز کارهای او را در دنیایش سامان می‌دهد!

آن کس که در همه حالات مطیع خدا باشد، قطعا در دنیا خدا کارش را اصلاح می‌کند!

کسی که در هر حالی خدا را اطاعت کند، خداوند کارهای او را در دنیا اصلاح می‌کند!

هر که در همه احوال از خدا اطاعت کند، خدا هم کار دنیای او را سامان می‌دهد!

هرگاه خیال کنی که مردم می‌توانند تو را راضی نگه دارند چقدر در اشتباه هستی!

اگر گمان کنی که می‌توانی رضایت مردم را به دست آوری، بسیار در خطا هستی!

وقتی که گمان کردی که تو قادر به راضی کردن مردم هستی بسیار به اشتباه افتادی!

اگر تو فکر می‌کنی که تو توانایی آن را داری که مردم را از خود راضی کنی بسیار خطا می‌کنی!

اگر انسان بیش از حد از مواد قندی استفاده کند، به بیماری های مختلف دچار می‌شود!

اگر انسان بیش از حد نیازش مواد قندی مصرف کند، بیماری های مختلف به او آسیب می‌رساند!

انسان چنانچه از مواد قندی بیشتر از نیاز استفاده کند، بیماری های مختلفی به او ضرر می‌رساند!

استفاده بیش از حد از مواد قندی برای انسان ضرر دارد و او را به بیماری های مختلف دچار می کند!

کارت پستال – کارمندان – قرارداد           

دو بلیط – سربازان - قرار بده

بلیط ها – سرباز - گذاشت                     

دو کارت - سربازان - بگذارد 

اگر کسی به حقیقت زندگی پی ببرد می‌فهمد که جوامع بشری از سستی کاهلی رنج می‌برد!

چنان‌چه واقعیت حیات را بر کسی هویدا کنی در می‌یابد که جوامع انسانی از سستی و تنبلی رنج می‌برد!

چنان‌چه کسی به واقعیت حیات پی برده باشد درک می‌کند که جامعه بشری از تنبلی و گمنامی در رنج است!

اگر حقیقت زندگی بر کسی آشکار شود به این درک می‌رسد که جامعه انسانی از کسالت و کاهلی در زحمت است!

اگر با زندگی بعضی ملت‌ها آشنا شویم در می‌یابیم که جوامع بشری از سستی و تنبلی رنج می‌برند!

اگر زندگانی اقوام مختلف را بشناسیم می‌فهمیم که جوامع بشری از تنبلی و سستی است که رنج می‌برند!

چون با زندگی برخی ملل و اقوام آشنا شویم درک خواهیم کرد که سستی و تنبلی جامعه‌های بشری را رنج می‌دهد!

چنان چه زندگانی ملت های مختلف را بشناسیم به این نتیجه می‌رسیم که سستی و تنبلی است که جامعه‌های بشری را رنج می‌دهد!