معنای شعر درباره تمیزی و پاکیزگی در خلق و اثر آن بر دیده دیگران

تو در این خلق عامی، عارفی گر زانکه اینان را تمیزی شد حنایت، نزد کس رنگین نمی‌ماند معنیش چیه؟