معنای شعر حافظ درباره وفا و دعا چیست؟

هر آنکه حانب اهل وفا نگه دارد خداش در همه حال از بلا نگه دارد دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد صبا بر آن سر زلف آر دل مرا ببینی ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد سر ورز دل و جانم فدای آن یاری که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد غبار راهگزارت کجاست تا حافظ به یادگار نسیم صبا نگه دارد