ویژگی‌های زبان و ادبیات در دوره اشکانی و ساسانی

دوره اشکانی؛ زبان پهلوی اشکانی(پارتی) است، که در قسمت‌های شمال و شمال شرقی ایران رایج و زبان رسمی و درباری حکومت اشکانی محسوب می شد. از دوره اشکانی تقریباً آثار ادبی به خط و زبان پارتی برجای نمانده اما بعضی از داستانهای دوره ساسانی ریشه پارتی دارند مانند درخت آسوریک، یادگار زریران و بیژن و منیژه اما به زبان پهلوی ساسانی هستند. دوره ساسانی؛زبان پهلوی ساسانی یا فارسی میانه زبان رسمی و درباری بود که در قسمت‌های جنوب و جنوب غربی ایران رایج بود. از پهلوی ساسانی آثار ادبی بیشتری در زمینه‌های مختلف دینی، تاریخ و جغرافیا و...که عموما به نثر هستند برجا مانده است.