چرا ترانسپوزون‌ها در ژنوم انسان انباشته شده‌اند؟
آرژین راشت این هم یک سوال چالشی کوتاه دیگر در زیست‌شناسی مولکولی/تکاملی: <b>“چرا بخش عظیمی از ژنوم انسان (حدود 45-50٪) را ترانسپوزون‌ها (مثل رتروترانسپوزون‌ها) تشکیل می‌دهند، باوجود اینکه ظاهراً هیچ عملکرد حیاتی برای میزبان ندارند و حتی گاه مضر هستند؟“</b> <b>شرح کوتاه سوال:</b> اگر DNA “بی‌مصرف“ یا مضر باشد، انتظار داریم انتخاب طبیعی آن را حذف کند، ولی ترانسپوزون‌ها در ژنوم همه جانوران انباشته شده‌اند. چرا؟ <b>کلید پاسخ:</b> این پدیده به دلایلی همچون: 1. <b>“تکثیر خودخواهانه“ (Selfish DNA):</b> ترانسپوزون‌ها مانند انگل‌های درون‌ژنی صرفاً برای تکثیر خود تکامل یافته‌اند. 2. <b>ناتوانی انتخاب طبیعی در حذف سریع عناصر خنثی:</b> اگر ترانسپوزون فعالیت مخربی نداشته باشد، انتخاب طبیعی فشاری علیه آن اعمال نمی‌کند. 3. <b>منافع غیرمستقیم:</b> برخی ترانسپوزون‌ها در طول تکامل <b>منبعی برای تنوع ژنتیکی</b> شده‌اند (مثلاً در ایجاد نوترکیبی، تنظیم بیان ژن یا حتی تکامل سیستم ایمنی).