موارد استفاده از تیغه های باز کنتاکتورها

بسم الله الرحمن الرحیم سلام کنتاکتورهای معمولی دارای دو دسته تیغه هستند؛ تیغه های فرمان و تیغه های قدرت(البته استثناءاتی نیز وجود دارد)؛ که تیغه های فرمان، خود به دو دسته تیغه های فرمان باز و تیغه های فرمان بسته تقسیم میشوند. تیغه های قدرت در حالت عادی در غالب کنتاکتور های دارای سه تیغه قدرت، باز هستند. از تیغه های فرمان باز کنتاکتورها در جاهایی استفاده میشود که ما قصد داریم با عملکرد کنتاکتور آن ها را ببندیم و در حقیقت مسیری را وصل کنیم. فرض کنید، وقتی مدار روشن است، از مسیری جریان عبور نمیکند و ما میخواهیم مسیری از یک مدار را وصل کنیم تا جریان از آن بگذرد؛ در کنتاکتورها این عمل با استفاده از تیغه باز مقدور است؛ زیرا وقتی کنتاکتور مغناطیس میشود، تیغه هایش تغییر حالت داده؛ بازها، بسته شده و بسته ها، باز میشود. اینکه بازها، بسته میشود یعنی میتوانند مسیر یا مسیرهایی را وصل کنند. مشهورترین کاربردهای تیغه های باز در کنتاکتورها، در مدارهایی است که یا نیاز به دائم کردن عملکرد کنتاکتور و موتور دارند یا در مدارهایی که نیاز است عملکرد بخشی از مدار، وابسته به بخشی دیگر باشد. مثلا وقتی کنتاکتوری بصورت لحظه ای در مدار است یعنی مادامی که انگشت کاربر روی شستی است، عمل میکند و به محض برداشتن انگشت، قطع میشود، و ما میخواهیم که این کنتاکتور عملکردی دائمی ارائه دهد، میتوانیم یک تیغه بازش را با دو سر استارت موازی کنیم تا حتی اگه تیغه استارت با برداشتن انگشت کاربر، قطع شد، باز هم جریان از مسیر تیغه باز بتواند بگذرد؛ زیرا وقتی کنتاکتور عمل کرده بوده است، تیغه باز متصل شده و نقش مسیر عبور جریان را ایفا میکند. در کاربرد دیگر فرض کنید که میخواهیم موتور دوم، بدون روشن شدن موتور اول وارد مدار نشود؛ در این حال میتوان موتور دوم را به گونه ای وابسته به عمل کردن موتور اول کرد که مادامی که شستی مربوط به موتور اول فشار داده نشده است، هرچقدر که شستی موتور دوم فشار داده شود، موتور دوم روشن نشود؛ بدین صورت که در مسیر بوبین کنتاکتور دوم، یک تیغه باز فرمان از کنتاکتور اول را قرار میدهیم تا هرزمان که کنتاکتور اول فعال شد، دومی هم بتواند وصل شود و موتور دوم را وارد مدرا کند. موید باشید