مفهوم کدام بیت از سایر ابیات دورتر است؟

سزد ار چو ابر بهمن که بر این چمن بگریم / طرب آشیان بلبل بنگر که زاغ دارد

پری نهفته رخ و دیو در کرشمه حسن / بسوخت دیده ز حیرت که این‌چه بوالعجبی است

بس که بازار خار و خس گرم است / شاهد گل غریب بازار است

چنین است کار جهان فریب / پس هر فرازی نهاده نشیب