در کدام گزینه، نشانه‌ی نگارشی (...) به درستی به کار نرفته است؟

همه از زلزله، تصادف، غرق شدن، آتش‌سوزی، بیماری و میکروب می‌ترسند؛ امّا این ترس آن گاه نکوهیده است که مثلاً شخص از خانه بیرون نرود تا مبادا حادثه‌ای برایش رخ دهد و ...

می‌گفت: « اینک به شکرانه‌ی این رحمت بزرگ الهی، باید گوسفندی را که نذر کرده‌ایم، قربانی کنیم و به نیازمندان بدهیم...» و آن گاه به اتاق دیگر اشاره کرد و افزود: «حسین از همان سپیده دَم، سر در کتاب دارد... اکنون باید بروم و به پرسش‌هایش پاسخ دهم».

سرود پایان یافت. قهرمان، دست‌های خود را بالا برد و به احساسات مردمی که در ورزشگاه بودند، پاسخ داد. گردن آویز طلا بر سینه‌اش می‌درخشید ... حاضران شادمانی می‌کردند و پیروزی او را تبریک می‌گفتند.

روزی که استاد امامی کشیدن آهو را به محمود سرمشق داد، او تمام شب، بیدار ماند و در پایان، آهوهایی را دید که از هر طرف به او نگاه می‌کردند: از روبه‌رو، از پشت سر، از نیم رخ، در حال فرار و... به یاد مادر خود افتاد که هر وقت کارش گره می‌خورد، می‌گفت: «یا ضامن آهو!».