عیّن الأبعد في المفهوم: «لا شيءَ أحسَنُ مِن العَفوِ عندَ القُدرةِ!»

شنو قصّه ز یوسف گاه قدرت / گذشت از درد و رنج گاه محنت

یار از سفر رسیده خوش گشتم از پیامش / کو ارمغان راهش کو بخشش و کرامش؟

مقدّم عفو کن تا بخشش یار / شود بهرت بهشتی روز دیدار

تواضع می‌نماید گاه دولت / به عفو خاطی ببخشد وقت صولت