درسنامه آموزشی آموزش قرآن کلاس پنجم

جلسه‌ی اول 

جلسه‌ی دوم (صفحهٔ 87 کتاب درسی)

کار در کلاس

جلسه‌ی سوم

خواندن از روی قرآن کامل

از نمازخانه یا دفتر مدرسه به تعداد کافی، قرآن به کلاس بیاورید؛ هر میز حداقل یک قرآن داشته باشد. با راهنمایی آموزگار یک صفحه از قرآن را به صورت تصادفی باز کنید. سپس دانش آموزان هر میز، آیات آن صفحه را برای یک دیگر می‌خوانند. آن گاه هر دانش آموز حدود یک سطر را با صدای بلند می‌خواند.

قصّه‌ی آیه ها

عاقبت فرعون و فرعونیان

لشکریان از همه طرف فرعون را احاطه کرده و منتظر فرمانش هستند. پیک از راه می‌رسد:«موسی و بنی اسرائیل از آب گذشتند!» هامان وزیر فرعون، با عصبانیت می‌پرسد: چگونه؟ مگر از دریای خروشان هم می‌شود گذشت؟! پیک پاسخ می‌دهد: من در میان آنان بودم. قوم بنی اسرائیل که کاملاً خود را در محاصره و گرفتار می‌دیدند، : گفتند: ما دیگر راهی برای گریز نداریم. اما موسی بر بلندی ساحل ایستاد و گفت: « انَّ مَِعیَ رَبّی سیهدینِ» خدایم هرگز مرا تنها نمی‌گذارد. آن گاه دست هایش را به سوی آسمان بلند کرد و زیر لب چیزی گفت. پس از اندکی درنگ، یک باره عصایش را به آب زد. آب شکافته شد و در دو طرف، آرام ایستاد. هنوز هم چنان است، راهی خشک در میان کوه هایی برافراشته از آب. آنان گذشتند و رفتند. به نظرم کار عصای موسیٰ بود! فرعون فریاد می‌زند: چرا ایستاده اید؟! باید تعقیبشان کنیم.

هامان می گوید: آبی که برای موسی رام شده است، بی شک از فرمان فرعون سرپیچی نخواهد کرد! همگان قدر و منزلت خداوندگار ما را می‌شناسند، حتی آب دریا! فرعون فرمان حمله می‌دهد و حرکت می‌کند. سپاهیان بی شمار، به مسیر خشکی که در میان دریا به وجود آمده است، وارد می شوند. در آن سو، آخرین نفرات بنی اسرائیل از ساحل می گذرند. فرعون و سپاهش به تاخت در پی بنی اسرائیل می‌روند. بستردریا از لشکریان انبوه فرعون پوشیده شده است. ناگاه صدای غرش آب، دل سربازان مسلّح و زره پوش را می‌لرزاند. صدای مهیب فرو ریختنِ کوهی از آب، آرایش فرعونیان را بر هم می‌زند. موجی بلند و سهمگین چنان که کوهی فرو ریخته باشد بر سپاه فرعون فرود می آید. ترس و وحشت سراسر وجود فرعون : را فرا می‌گیرد و تا می‌خواهد به خود بیاید درون امواج متلاطم آب، غوطه ور می‌شود. با خود می‌اندیشد:«گویی .! خدای موسی حق است! باید به او ایمان بیاورم» برای یک لحظه آن همه رنج و سختی را که به قوم بنی اسرائیل تحمیل کرده بود از خاطرش می گذرد. با خود می‌گوید: چرا با آن همه معجزات آشکار موسی، به خدای یگانه ایمان نیاوردم. موجی از پس موجی دیگر بر سرش فرود می‌آید. استخوان هایش می‌شکند، دیگر نمی‌تواند نفس بکشد. ندایی می‌شنود که می‌گوید: تو تا کنون نخواستی که ایمان بیاوری و خود را اصلاح کنی، الآن دیگر دیر شده است. امروز مرگت فرا رسیده است، ولی بدنت را برای عبرت آیندگان باقی می‌گذارم!

فرعون در حالی که چشم بر زندگی پر از غرور خود می‌بندد، وزیر خود هامان را می‌بیند که دیگر فرصتی برای چاپلوسی و تحریک او علیه موسی ندارد! می‌اندیشد:« ! چه بیهوده! چه بدفرجام! اگر بر بنی اسرائیل سخت نمی‌گرفتیم، حالا اسیر فرمان خدای موسی نمی‌شدیم» روز دیگر بدن بی جان فرعون بر ساحل دریا افتاده بود و بنی اسرائیل شگفت زده از مرگ فرعون، برای موسی که به عصای خود تکیه کرده است و به افق دور دست می‌نگرد خبر نابودی فرعون و فرعونیان را می‌آورند.

ﻓَـﺎلیومَ ﻧُـﻨَـﺠّـﻴـﻚَ ﺑِـﺒَـﺪَﻧِـﻚَ ﻟِـﺘَـﮑـﻮنَ ﻟِـﻤَن ﺧَلـﻔَـﻚَ ء اﻳَـﺔً
(ای فرعون!) امروز بدن تو را از آب می رهانیم تا تو برای آیندگان عبرت باشی.
یو نُس ٩٢

جلسه‌ی چهارم (صفحهٔ 93 کتاب درسی)

خواندن روزانه‌ی قرآن

هر روز تعدادی از آیات ٦١ تا ٨٣ سوره‌ی شُعَراء را از روی صفحه‌ی بعد شبیه نوار بخوانید.

فَلَمَّا تَرَاءَی الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَی إِنَّا لَمُدْرَکُونَ ﴿۶۱﴾

قَالَ کَلَّا إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ ﴿۶۲﴾

فَأَوْحَیْنَا إِلَی مُوسَی أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاکَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَکَانَ کُلُّ فِرْقٍ کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ ﴿۶۳﴾

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِینَ ﴿۶۴﴾

وَأَنْجَیْنَا مُوسَی وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِینَ ﴿۶۵﴾

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِینَ ﴿۶۶﴾

إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَةً وَمَا کَانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ ﴿۶۷﴾

وَإِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿۶۸﴾

وَاتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِیمَ ﴿۶۹﴾

إِذْ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ﴿۷۰﴾

قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاکِفِینَ ﴿۷۱﴾

قَالَ هَلْ یَسْمَعُونَکُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿۷۲﴾

أَوْ یَنْفَعُونَکُمْ أَوْ یَضُرُّونَ ﴿۷۳﴾

قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا کَذَلِکَ یَفْعَلُونَ ﴿۷۴﴾

قَالَ أَفَرَأَیْتُمْ مَا کُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿۷۵﴾

أَنْتُمْ وَآبَاؤُکُمُ الْأَقْدَمُونَ ﴿۷۶﴾

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِی إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِینَ ﴿۷۷﴾

الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ ﴿۷۸﴾

وَالَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَیَسْقِینِ ﴿۷۹﴾

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ ﴿۸۰﴾

وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ ﴿۸۱﴾

وَالَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّینِ ﴿۸۲﴾

رَبِّ هَبْ لِی حُکْمًا وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ ﴿۸۳﴾